فیلم The Impossible 2012

داستانی باورنکردنی با اجراهای برجسته نائومی واتس و تام هالند و فضاسازی تحسین‌برانگیز. با این حال بایونا همان اشتباه‌های قبلی‌اش (مثل فیلم «یتیم‌خانه») را تکرار می‌کند و با رفتارهای عجیبِ توضیح‌نداده، موقعیت‌های ناآرامی خلق می‌کند. فیلمی دیگر در دل واقعیت که احتمالاً «غیرممکن» نامیده شده چون قطعات صحنه‌پردازی‌اش به سختی می‌توانسته نزدیک به ممکن باشند. پس از پروازی پرفرازونشیب به تایلند، خانواده‌ای وارد پوکت می‌شوند تا...

داستانی باورنکردنی با اجراهای برجسته نائومی واتس و تام هالند و فضاسازی تحسین‌برانگیز. با این حال بایونا همان اشتباه‌های قبلی‌اش (مثل فیلم «یتیم‌خانه») را تکرار می‌کند و با رفتارهای عجیبِ توضیح‌نداده، موقعیت‌های ناآرامی خلق می‌کند. فیلمی دیگر در دل واقعیت که احتمالاً «غیرممکن» نامیده شده چون قطعات صحنه‌پردازی‌اش به سختی می‌توانسته نزدیک به ممکن باشند. پس از پروازی پرفرازونشیب به تایلند، خانواده‌ای وارد پوکت می‌شوند تا تعطیلات رویایی‌ای را بگذرانند، اما طبیعت نقشه دیگری دارد: زمین‌لرزه‌ای دور از ساحل، موج‌های سهمگینی ایجاد می‌کند که میلیون‌ها نفر را تحت تأثیر قرار داد. این حادثه ممکن بود برای هنری (ایوان مک‌گرگور)، ماریا (نائومی واتس) و فرزندانشان لوکاس (تام هالند)، سایمون (اوک‌لی پندرگراست) و توماس (ساموئل جوزلین) فاجعه‌آمیز باشد، اما آن‌ها با چنگ‌زدن به هر چیزی که شناور می‌ماند یا تنهٔ درختان مستحکم، هرچند از هم جدا شده‌اند، به نحوی زنده می‌مانند. این تازه آغاز مشکلاتشان است؛ ماریا شدیداً مجروح می‌شود و همراه پسر بزرگ و باهوش‌ترشان لوکاس باید تلاش کنند به مکان امن برسند و کمک‌های پزشکی لازم را پیدا کنند. دیگر اعضای خانواده جای دیگری هستند و همه در میان خرابی‌ها و آشوب حاصل از پس‌نشینی موج در تلاش برای بازگرداندن به وطن‌اند. هستهٔ درام فیلم حول مادر و پسر می‌چرخد و هر دو بازیِ قابل‌قبول و متقاعدکننده‌ای ارائه می‌دهند. فیلم بر پایهٔ حادثه‌ای واقعی ساخته شده و تصویربرداری آن به‌خوبی نشان می‌دهد چقدر امواج برای این جزیره‌های کم‌ارتفاع که برای لذت و آرامش طراحی شده بودند و هیچ دفاع ساحلی نداشتند، ویران‌کننده بوده‌اند. روایت همچنین نشان‌دهندهٔ همبستگی مردم محلی و گردشگران است که در دل آشوب و با زبان‌ها و اولویت‌های مختلف برای کمک گرد هم می‌آیند. ریتم فیلم گاهی تند و برانگیزاننده و گاهی متمرکز و ملایم است که به درک مخاطب از خطرات و دشواری‌های مواجهه با این ویرانی کمک می‌کند؛ در مجموع تماشای آن از آنچه انتظار داشتم بهتر بود. دیدن فیلم‌هایی از این دست آدم را غمگین و حتی می‌ترساند. بازی‌ها بسیار قوی است. امتیاز: ۶۴/۱۰۰ — یک فیلم زندگینامه‌ای دربارهٔ بقا در شرایط غیرممکن؛ اثری خوب در ژانر خود با بازی‌های فوق‌العاده، به‌ویژه تام هالند نوجوان که عمق بیشتری به نقشش می‌دهد. خودِ رخداد اصلی کوتاه و تأثیرگذار است و بخش‌هایی از فیلم احساس می‌شود که بیش از حد بر غم و مصیبت پافشاری می‌کنند؛ اما اگر به این نوع آثار علاقه‌مندید، احتمالاً از آن لذت خواهید برد.