فیلم Oslo, August 31st 2011

آندرس دانیلسن لی در اینجا اجرای بسیار شدیدی به عنوان "آندرس"، معتاد بهبود یافته، ارائه می‌دهد. پزشکانش فکر می‌کنند که او به اندازه کافی بهبود یافته است تا بتواند یک روز را بدون نظارت در اسلو با خانواده و دوستانش بگذراند و برای یک شغل مصاحبه کند. در ابتدا همه چیز خوب پیش می‌رود. او به دیدار "توماس" (هانس اولاو برنر) و خانواده‌اش می‌رود و...

آندرس دانیلسن لی در اینجا اجرای بسیار شدیدی به عنوان "آندرس"، معتاد بهبود یافته، ارائه می‌دهد. پزشکانش فکر می‌کنند که او به اندازه کافی بهبود یافته است تا بتواند یک روز را بدون نظارت در اسلو با خانواده و دوستانش بگذراند و برای یک شغل مصاحبه کند. در ابتدا همه چیز خوب پیش می‌رود. او به دیدار "توماس" (هانس اولاو برنر) و خانواده‌اش می‌رود و برای مصاحبه‌اش آماده است. اما در همین جا اوضاع به هم می‌ریزد و ما بقیه روز را با او سپری می‌کنیم در حالی که به یاد گذشته‌اش می‌افتد، با برخی از افراد مهم در آن دوران روبرو می‌شود و به تدریج به نظر می‌رسد که در حال کنار آمدن با آنچه که برای آینده‌اش بهتر می‌داند، است. یوآخیم تریر با استفاده از ریتم ملایم این درام به لی این فرصت را می‌دهد که به آرامی حس درون‌نگری و خودتخریبی شخصیتش را نشان دهد. این مردی نیست که در فقر یا فساد بزرگ شده باشد؛ او "آندرس" تحصیل‌کرده و جذابی است که از خانه‌ای محترم و پرمحبت آمده است که بی‌نقص نیست، اما باید به او احساس استحکام عاطفی بیشتری می‌داد. بازیگران پشتیبان قوی نیز در این فیلم حضور دارند - مالین کریپین ("مالین") در میان آنها به خوبی درخشیده است، در حالی که به نظر می‌رسد ذهن او در حال تنظیم اوضاع است. این فیلم نشستن بر روی آن آسان نیست. به نوعی آسیب‌زا و در عین حال ملایم است و لی شخصیتی را به ما ارائه می‌دهد که همدردی با او آسان است و دل‌مان می‌خواهد او را به خوبی تکان دهیم.