فیلم Morgan 2016

پیمودن راه پدر فیلم‌سازتان گاهی می‌تواند انتخابی معتبر برای ادامهٔ حرفه باشد و گاهی نفرینی اجتناب‌ناپذیر. «مورگان» ساختهٔ اولین فیلمِ لوک اسکات در همان مرز حرکت می‌کند: فیلمی پرانرژی اما آشنا و بریده‌بریده که تلاش می‌کند ایده‌های فلسفی جالبی را مطرح کند اما در هماهنگ‌کردن آن‌ها ناتوان است. ساختار داستانی فیلم دربارهٔ «مورگان» (با بازی آنیا تیلور-جوی) است؛ موجودی ساخته‌شده از DNA مصنوعی که در قالبِ...

پیمودن راه پدر فیلم‌سازتان گاهی می‌تواند انتخابی معتبر برای ادامهٔ حرفه باشد و گاهی نفرینی اجتناب‌ناپذیر. «مورگان» ساختهٔ اولین فیلمِ لوک اسکات در همان مرز حرکت می‌کند: فیلمی پرانرژی اما آشنا و بریده‌بریده که تلاش می‌کند ایده‌های فلسفی جالبی را مطرح کند اما در هماهنگ‌کردن آن‌ها ناتوان است. ساختار داستانی فیلم دربارهٔ «مورگان» (با بازی آنیا تیلور-جوی) است؛ موجودی ساخته‌شده از DNA مصنوعی که در قالبِ نوجوانی رام‌نشده ظاهر شده اما ذهنیتی کودکانه—حدود پنج‌ساله—دارد. وقتی مورگان در اتاقی بسته به‌طرزی خشونت‌آمیز به دکتر کتی گریف (جنیفر جیسون لی) حمله و چشم او را می‌درد، فیلم خیلی زود روی این نکته تأکید می‌کند که این «دختر» خطرناک همچون بمبی ساعتی میان انسان‌های طمع‌ورز و سرمایه‌گذار در آزمایشگاه است. شرکت سرمایه‌گذار، برای بررسیِ ریسک پروژه، لی وترز (کیت مارا) را به آزمایشگاهی دورافتاده می‌فرستد تا از سرمایه‌گذاری‌شان پاسداری کند. مورگان که روزبه‌روز نافرمانی و ویرانگری بیشتری نشان می‌دهد، کادرِ آزمایشگاه را درگیر کنترل آسیبی می‌کند که خودِ سازندگانش نتوانسته‌اند پیش‌بینی کنند. در میان تیمِ علمی شخصیت‌هایی مثل دکتر سایمون زیگلر (توبی جونز)، دکتر لوئی چنگ (میشل یئو)، زوج دکتر برندا و دارن فنچ، و دکتر اِیمی منزر حضور دارند که هرکدام واکنش‌ها و انگیزه‌های متفاوتی نسبت به موجود آزمایشی نشان می‌دهند. پل جیاماتی هم در نقشی کوتاه، نگرانیِ منطقی دربارهٔ تهدید مورگان را مطرح می‌کند. فیلم در برخی سکانس‌ها تنش و ضربهٔ مؤثری دارد، اما در کلیتِ اثر کشمکش‌ها از ابتدا پیش‌بینی‌پذیرند و بحرانِ ساخته‌شده کم‌عمق به‌نظر می‌رسد؛ به‌خصوص در بازنماییِ دغدغه‌های اخلاقی و شکاکیت نسبت به هوش مصنوعی که قبلاً در آثار قوی‌تری مثل «اکس ماشینا» یا نمونه‌های کلاسیک‌تر دیده شده است. فیلم گهگاه وارد فاز اکشن می‌شود و در آن لحظات سرعت و ریتم خوبی دارد، اما در مجموع فیلمنامه نتوانسته است تلخی و کنایه‌های لازم را برای تبدیلِ موضوع به نقدی عمیق فراهم آورد. اجرای آنیا تیلور-جوی در نقش مورگان یکی از نکات درخشان فیلم است؛ او گاهی هیبتِ خطرناکِ کودکانه را با تأثیرگذاری منتقل می‌کند. کیت مارا نیز به‌عنوان بازرسِ شرکتی نقشِ متقاعدکننده‌ای ارائه می‌دهد. با این حال، شخصیت‌ها و رابطه‌های بینشان به‌قدر کافی پرداخته نمی‌شوند تا فیلم تأثیری بیش از یک سرگرمی تک‌بار بگذارد. «مورگان» فیلمی خوش‌ساخت با تصاویر و صداگذاری قابل‌قبول است که در ژانر علمی-تخیلی/هیجان‌انگیز دربارهٔ هوش مصنوعی قرار می‌گیرد، اما آن‌طور که می‌توانست فراموش‌نشدنی باشد، موفق نیست. برای تماشاگرانی که دنبال اثری سبک‌تر و مفرح در فضای علم‌تخیلی‌اند، فیلم می‌تواند سرگرم‌کننده باشد؛ اما کسانی که انتظار بررسی عمیق‌تری از پرسش‌های اخلاقی و فلسفی مربوط به خلق انسان‌نماها دارند، احتمالاً از آن مأیوس خواهند شد. اطلاعات تکمیلی: سال انتشار 2016، مدت زمان حدود 92 دقیقه، کارگردان: لوک اسکات، بازیگران اصلی: کیت مارا، آنیا تیلور-جوی، توبی جونز، رز لسلی، جنیفر جیسون لی، پل جیاماتی، میشل یئو، و دیگران.