فیلم Bird Box 2018

شبیهِ تلفیقی از The Happening و A Quiet Place است، اما از دومی بهتر و از اولین خیلی بهتر. شاید تمام انتظاراتم از Bird Box برآورده نشد، اما همچنان همراهش بودم. البته آنچه بیش از همه در این فیلم توجه‌ام را جلب کرد، تفاوت آن با ۹۹.۹۹٪ آثار ژانر وحشت است؛ همین تغییر جزئی دقیقاً همان چیزی بود که امروز لازم داشتم. خلاصهٔ داستان: اپیدمیِ عجیبی...

شبیهِ تلفیقی از The Happening و A Quiet Place است، اما از دومی بهتر و از اولین خیلی بهتر. شاید تمام انتظاراتم از Bird Box برآورده نشد، اما همچنان همراهش بودم. البته آنچه بیش از همه در این فیلم توجه‌ام را جلب کرد، تفاوت آن با ۹۹.۹۹٪ آثار ژانر وحشت است؛ همین تغییر جزئی دقیقاً همان چیزی بود که امروز لازم داشتم. خلاصهٔ داستان: اپیدمیِ عجیبی در زمین پدیدار می‌شود که باعث می‌شود هرکسی که موجودِ مرموز را ببیند، دیوانه شده و خودکشی کند—مگر اینکه چشم‌هایش بسته یا بسته‌بندی شده باشد. گروهی از ساکنان کالیفرنیا در خانه‌ای با پنجره‌های پوشیده پناه می‌گیرند. یک زن (ساندرا بولاک) همراه دو کودک تلاش می‌کند با چشمان بسته از راه یک رودخانه دورافتاده به دنبال پناهگاه برود. ترووانت رُودز و جان مالکوویچ نیز در نقش‌های مکمل حضور دارند. نکات مثبت: ایدهٔ اصلی فیلم تازه و جالب است و عناصری از آثاری مثل The Book of Eli، The Mist، Carriers و Stake Land را به یاد می‌آورد. بازی‌ها در اغلب موارد قوی‌اند؛ ساندرا بولاک نقشِ اصلی را بسیار خوب ایفا می‌کند و حضور رُودز و مالکوویچ هم تاثیرگذار است. طراحی صحنه و لوکیشن‌ها مطلوب‌اند؛ فیلم عمدتاً درون یک خانه می‌گذرد اما توانسته تنوع بصری و مکانی ایجاد کند—شهری در آشفتگی دقیقاً و رودخانه‌ای که هم وسعتش گمراه‌کننده و هم محدودیتش خفقان‌آور است. اجرا و فضاسازی به‌خوبی منتقل می‌شوند. نکات منفی: دلیلِ پیدایش بحران و سازوکارِ اثرِ موجودیت مرموز به‌درستی توضیح داده نمی‌شود؛ تناقض‌ها و به‌نظر سوراخ‌های داستانی‌ای وجود دارد که گاهی نوشتار را شل و بی‌دقت نشان می‌دهد. ساختار رواییِ فیلم—که با بازگشت‌ها و پریدن بین دو خط زمانی تنظیم شده—در برخی مقاطع آزاردهنده است؛ ترتیبِ نامتعارفِ روایت در بازه‌هایی از فیلم فایده‌ای ندارد و گاهی سردرگمی ایجاد می‌کند. این مسائل مانع از آن می‌شود که فیلم در همهٔ جوانب کاملاً قانع‌کننده باشد. جمع‌بندی و امتیاز نهایی: فیلمی قابل‌تأمل و تماشایی با ایدهٔ جذاب، بازی‌های خوب و فضاسازی مؤثر، اما با نقاط ضعفی در منطقِ داستان و ساختار روایی. ارزش دیدن دارد—حداقل یک‌بار—و من آن را با امتیاز ۳.۵ از ۵ پیشنهاد می‌کنم.