فیلم Menace II Society 1993

«Menace II Society» نود دقیقه پُرحادثه ارائه می‌دهد. فیلمی که من قطعاً دوست دارم؛ هرچند به‌جز آغاز، مسیر نسبتاً قابل‌پیش‌بینی‌ای دارد، اما در مجموع چیزهای قابل‌توجهی انتقال می‌دهد. شخصیت‌ها را نمی‌توان کاملاً دوست‌داشتنی دانست، اما وضعیت آن‌ها همچنان قابل‌هم‌ذات‌پنداری است. تایرین ترنر نقش اصلی را با ثبات اجرا می‌کند و لارنز تیت و جادا پینکت (اسمیت) از دیگران برجسته‌ترند؛ صادقانه بگویم، جادا بهترین بازی را در...

«Menace II Society» نود دقیقه پُرحادثه ارائه می‌دهد. فیلمی که من قطعاً دوست دارم؛ هرچند به‌جز آغاز، مسیر نسبتاً قابل‌پیش‌بینی‌ای دارد، اما در مجموع چیزهای قابل‌توجهی انتقال می‌دهد. شخصیت‌ها را نمی‌توان کاملاً دوست‌داشتنی دانست، اما وضعیت آن‌ها همچنان قابل‌هم‌ذات‌پنداری است. تایرین ترنر نقش اصلی را با ثبات اجرا می‌کند و لارنز تیت و جادا پینکت (اسمیت) از دیگران برجسته‌ترند؛ صادقانه بگویم، جادا بهترین بازی را در میان گروه اصلی ارائه می‌دهد. به‌جز پینکت، بازی‌ها کامل نیستند — نه بد، اما بازی بعضی بازیگران در بخش‌هایی کمی خجالت‌آور می‌شود. حضور ساموئل ال. جکسون هم دلگرم‌کننده است، هرچند کوتاه. پایان‌بندی، هرچند قابل‌قبول و مؤثر است، اندکی مرا ناراحت کرد. لو نمی‌دهم چه اتفاقی می‌افتد، اما «عمل آخر» کِین چندان منطقی به‌نظر نمی‌رسد؛ مشخص است این انتخاب به‌خاطر جلوه دراماتیک روی کاغذ انجام شده است. شاید فقط من این‌طور فکر می‌کنم، اما آیا او به‌طرزی تاحدی مضحک، جوان را در خطر بیشتری قرار نمی‌دهد؟ این مسئله مرا از جو صحنه بیرون برد. در کل، این اثرِ ۱۹۹۳ فیلم بسیار خوبی است، فقط من چند ایراد نسبتاً جزئی اما قابل‌توجه از آن داشتم.