فیلم One Day 2016

قصه‌ای از یک روز غیرعادی از کارگردانی که به فیلم‌های ترسناک خوبش معروف است، اما تنها فیلم عاشقانه–درامش که من دوست داشتم «Hello Stranger» بود و بازیگر همان فیلم در این اثر هم حضور دارد. این فیلم هم از همان دست است — یعنی یک عاشقانه–درام مبتنی بر سفر — با مقدار اندکی نفوذ از فانتزی یا علمی–تخیلی. با توجه به شیوه‌ی روایت، برچسب‌زدن آن با...

قصه‌ای از یک روز غیرعادی از کارگردانی که به فیلم‌های ترسناک خوبش معروف است، اما تنها فیلم عاشقانه–درامش که من دوست داشتم «Hello Stranger» بود و بازیگر همان فیلم در این اثر هم حضور دارد. این فیلم هم از همان دست است — یعنی یک عاشقانه–درام مبتنی بر سفر — با مقدار اندکی نفوذ از فانتزی یا علمی–تخیلی. با توجه به شیوه‌ی روایت، برچسب‌زدن آن با این ژانرها چندان منطقی نیست. از سوی دیگر، یادآور فیلم‌های رمانتیک دهه‌ی ۹۰ غربی است؛ تمی قدیمی‌تر دارد، اما به‌شکل غافلگیرکننده‌ای برای من جواب داد. ایده تا حدودی شبیه «A Few Portion Missing in the Centre» بود، اما این فیلم کاملاً یک عاشقانه–درام است. وقتی شروع به تماشا کردم، فکر می‌کردم فیلمی متوسط با صحنه‌های قابل پیش‌بینی خواهد بود، و تا نیمه‌ی فیلم هم چنین به نظر می‌رسید تا اینکه یک پیچش در داستان رخ داد. مشکل از خود پیچش نبود — چون چنین پیچش‌هایی از ابتدای سینما استفاده شده‌اند — و نه از آنچه پس از آن آمد که آن بخش‌ها هم قابل‌قبول بودند. اما پایان متفاوت بود که به نظرم فیلم را نجات داد. اگر اوج داستان ضعیف از کار درمی‌آمد، فیلم جذابیتش را از دست می‌داد. اگر در نوجوانی یا اوایل بیست‌سالگی بودم، این می‌توانست فیلم محبوبم باشد. ذهنیتی مانند «قبلاً این تجربه را داشته‌ام» اجازه نمی‌دهد با احساسات آشنا همراه شوم، بنابراین من جزو مخاطبان هدف نیستم، اما کسانی که مخاطب هدف‌اند قطعاً از آن لذت خواهند برد؛ به‌خصوص دخترها. با این حال، فیلم برای همه دیدنی است، صرف‌نظر از اینکه چقدر از آن خوشتان بیاید. «انگار داریم با هم به قله‌ی اورست صعود می‌کنیم.» داستان درباره‌ی یک جوان سی‌ساله اهل تکنولوژی به نام دنچای است که در یک شرکت IT به‌عنوان پشتیبان فنی کار می‌کند. او کمال‌گراست، اما تنها چیزی که می‌خواهد این است که اطرافیان وجودش را ببینند، درحالی‌که هیچ‌کس او را نمی‌بیند. او به همکار جدیدی دل می‌بازد، اما چون او با شخص دیگری در دفتر در ارتباط است، این علاقه را با دنبال کردن او مخفی نگه می‌دارد. سپس روزی شرکت کارکنان را به سفری خارجی می‌برد و آرزوی دنچای برآورده می‌شود: برای فقط یک روز، دوست‌پسر او می‌شود. کل آن روز برای ما روایت می‌شود که چگونه این اتفاق افتاد و روز بعد چه رخ داد؛ همه‌چیز کم‌کم آشکار می‌شود. آغاز فیلم کمی طولانی‌تر از انتظارم بود، اما لازم بود تا معمایی مناسب برای اتفاقات بعدی شکل بگیرد. وقتی به سفر خارجی می‌رسند، همه‌چیز رنگ دیگری به خود می‌گیرد و با نوعی متفاوت از فیلم مواجه می‌شویم. مانند هر درام رمانتیک معمولی، بخش‌های خوب قابل‌انتظار هستند. کسانی که صدها فیلم عاشقانه دیده‌اند ممکن است کمی کلیشه‌ای بودن را احساس کنند، اما ارزش دیدن دارد. در حرکت به سوی پایان ممکن است فکر کنید می‌دانید چه خواهد شد، اما فیلم با پایانی بهتر از انتظار به اوج می‌رسد، نه با یک پایان ایدئال و محافظه‌کارانه. دو بازیگر اصلی برای اجراهایشان جوایز آکادمی تایلند را دریافت کردند؛ به‌نظرم حداقل با استانداردهای سینمای تایلند شایسته بود. باز هم یک فیلم خوب دیگر از این کارگردان. فکر می‌کنم او باید در کنار علاقه‌اش به ترسناک‌ها، فیلم‌های عاشقانه بیشتری بسازد. فضاها و لوکیشن‌های ژاپن به‌خوبی در روایت به‌کار رفته‌اند. دیالوگ‌ها مناسب‌اند، اما احساسات می‌توانست قوی‌تر باشد، مخصوصاً با توجه به نوع پایان؛ با این وجود من از فیلم به‌ویژه به‌خاطر آن بخش خوشم آمد. یکی از بهترین فیلم‌های عاشقانه‌ی تایلندی در مدت اخیر است. اگر دنبال یک فیلم عاشقانه‌ی خالص و تأثیرگذار هستید، این گزینه‌ای مناسب است. امتیاز: 7/10