فیلم Branded to Kill 1967

حتی اگر از فیلم‌های سیاه‌وسفید و فیلم‌های دارای زیرنویس متنفر باشید، باز هم پیشنهاد می‌کنم این اثر را ببینید؛ فیلمی درخشان که تمام ویژگی‌های یک شاهکار کمدی را دارد. فیلم‌های گانگستری سِیجون سوزوکی برای سینمادوستان لذت‌بخش‌اند و این یکی از بهترین‌های اوست. نمی‌توانم آن را بیش از این توصیه کنم — اگر دنبال خنده‌ای واقعی هستید و به سینما علاقه‌مندید و هنوز آن را ندیده‌اید،...

حتی اگر از فیلم‌های سیاه‌وسفید و فیلم‌های دارای زیرنویس متنفر باشید، باز هم پیشنهاد می‌کنم این اثر را ببینید؛ فیلمی درخشان که تمام ویژگی‌های یک شاهکار کمدی را دارد. فیلم‌های گانگستری سِیجون سوزوکی برای سینمادوستان لذت‌بخش‌اند و این یکی از بهترین‌های اوست. نمی‌توانم آن را بیش از این توصیه کنم — اگر دنبال خنده‌ای واقعی هستید و به سینما علاقه‌مندید و هنوز آن را ندیده‌اید، تماشای آن را از دست ندهید. «Branded to Kill» در ظاهر یک فیلم اکشن سخت‌پوست است که به‌تدریج به یک کمدی سیاه و ابزورد تبدیل می‌شود؛ فیلمی که از صحنه‌های جداافتاده و تصویرسازی‌های عجیب عبور می‌کند. داستان حول قاتلی با گونه‌های پُر می‌چرخد که وسواسی به بوی برنج در حال جوشیدن دارد، و فیلم با طنز سوررئال و انرژی آشفته‌اش همواره قواعد سینمای گانگستری را به چالش می‌کشد. سِیجون سوزوکی آنچه می‌توانست به یک داستان کلیشه‌ای مزدور تبدیل شود را به کابوس بیداری بدل می‌کند؛ پر از شخصیت‌های عجیب، تنش‌های شهوانی نامتعارف و آزمون‌های بصری. روایت شکسته‌پیکر و سبک سرکش آن باعث می‌شود تا این اثر کمتر شبیه یک تریلر جنایی و بیشتر شبیه عملی سینمایی علیه فرم‌های مرسوم و ساختارهای استودیویی احساس شود.