فیلم Trapeze 1956

نقش درخشان برت در قصهٔ عشقی-سیرکی کارول رید. فیلم کنجکاوی‌برانگیزی است که در آن برت لانکستر نقش بازیگر سابق سیرک را دارد؛ هنگام اکران اولیه موفقیت خوبی کسب کرد و دلیلش روشن است: داستان محکمی که با سکانس‌های هوایی چشمگیر در پس‌زمینهٔ زندگی سیرک پشتیبانی می‌شود. مثلث عشقی بین سه بازیگر اصلی (آرتیست‌های تکاملشدهٔ ترپز) که تهدید می‌کند آن‌ها را به عواقب فاجعه‌باری بکشاند، همیشه جذاب...

نقش درخشان برت در قصهٔ عشقی-سیرکی کارول رید. فیلم کنجکاوی‌برانگیزی است که در آن برت لانکستر نقش بازیگر سابق سیرک را دارد؛ هنگام اکران اولیه موفقیت خوبی کسب کرد و دلیلش روشن است: داستان محکمی که با سکانس‌های هوایی چشمگیر در پس‌زمینهٔ زندگی سیرک پشتیبانی می‌شود. مثلث عشقی بین سه بازیگر اصلی (آرتیست‌های تکاملشدهٔ ترپز) که تهدید می‌کند آن‌ها را به عواقب فاجعه‌باری بکشاند، همیشه جذاب است و فیلم تا پایان نفس‌گیر پیش می‌رود و به هدف خود می‌رسد. متأسفانه بازیگری تا حدی فیلم را پایین می‌کشد؛ لانکستر عملکردی قابل قبول دارد و فیلم را همراهی می‌کند، و من نقش توماس گومز به‌عنوان بوقلیون متمرکز بر پول را دوست داشتم، اما اینجا همان‌جایی است که مخالفان تونی کورتیس دلیل می‌یابند: کورتیس بسیار خشک بازی می‌کند و سخت است باور کنیم این همان بازیگری است که در The Defiant Ones و The Boston Strangler بازی کرده بود. کتی خو‍رادو به نقش کم‌حدّی تنزل یافته و جینا لولوبریجیدا به‌عنوان بازیگر زن اصلی زیبا به‌نظر می‌رسد اما دیالوگ‌هایش قانع‌کننده ادا نمی‌شود. این فیلم سرگرمی صادقانه و خوبی است، با چند صحنهٔ پرانرژی که ضربان قلب را بالا می‌برد، اما در نهایت به‌خاطر بازی‌هایی که چندان درخشان نیستند، دچار افت می‌شود. امتیاز: 6/10 --- مثلث عشقی کلیشه‌ای در یک سیرک در فرانسه با برت لانکستر، تونی کورتیس و جینا لولوبریجیدا یک ستارهٔ سابق آکروبات که از کار با سیرک مأیوس شده و اکنون به‌عنوان نصاب در یک سیرک پاریسی کار می‌کند (لانکستر)، وقتی یک نابغهٔ جوان از بروکلین زیر بال و پر آموزش او می‌رود (کورتیس) دوباره جان می‌گیرد. همه‌چیز خوب پیش می‌رود تا این‌که یک دورزن جذاب وارد نمایش آن‌ها می‌شود (لولوبریجیدا). «ترپز» (1956) در سنت «The Greatest Show on Earth» (1952) قرار دارد و در باکس‌آفیس موفق بود. اما در مقایسه یک‌بعدی‌تر است: محل فیلم‌برداری ثابت است (Cirque d’Hiver، پاریس) و تمرکز طبیعی بر ژیمناستیک ترپز است تا سایر اجراها. سه ستارهٔ اصلی عامل جذب مخاطب‌اند و همگی در اوج خود بودند: برت در هنگام فیلم‌برداری 42 ساله، تونی 30 و جی­na 28 ساله بودند. برای کسانی که نمی‌دانند، برت پیش از ورود به سینما در سیرک اجرا می‌کرد و تقریباً همهٔ حرکات هوایی را خودش انجام داده است؛ در ضمن بدلکار لولوبریجیدا در جریان ساخت پس از سقوط از 40 فوت دچار شکستگی ستون فقرات شد و جان باخت. جینا از نظر ظاهر زنانه نقطهٔ قوت فیلم است و دوربین زیبایی او را به‌خوبی ثبت می‌کند. کتی خو‍رادو نیز در فیلم حضور دارد و چند شخصیت فرعی دیگر هم دیده می‌شوند. گرچه فیلم به شیوهٔ خاص خودش لذت‌بخش است، اما از لحن یک‌بعدی که گفته شد و مخصوصاً از ملودرام اغراق‌آمیز مثلث عشقی زیان می‌بیند. علاوه بر این، دست‌کاری‌ها و رفتارهای لولا (لولوبریجیدا) خیلی موجب همدلی بیننده نمی‌شود. فیلم مدت زمانی برابر با 1 ساعت و 45 دقیقه دارد. نمره: B-