فیلم The Barefoot Executive 1971

فیلمی که هرچه جلوتر می‌رود ضعیف‌تر می‌شود. «The Barefoot Executive» در آغاز سرگرم‌کننده است؛ طرح با معرفی استیون (کرت راسل) و شامپانزهٔ رافلز خوب ارائه می‌شود. ایده بامزه و جذاب است و پردهٔ اول فیلم قابل‌قبول است. اما پس از یک پردهٔ میانی متوسط، پردهٔ سوم نسبتاً ضعیف از آب در می‌آید—تمرکز غیرضروری روی شخصیت‌های جو فلین (فرانسیس) و والی کاکس (مِرتونز) قرار می‌گیرد. به‌نظر می‌رسد سازندگان...

فیلمی که هرچه جلوتر می‌رود ضعیف‌تر می‌شود. «The Barefoot Executive» در آغاز سرگرم‌کننده است؛ طرح با معرفی استیون (کرت راسل) و شامپانزهٔ رافلز خوب ارائه می‌شود. ایده بامزه و جذاب است و پردهٔ اول فیلم قابل‌قبول است. اما پس از یک پردهٔ میانی متوسط، پردهٔ سوم نسبتاً ضعیف از آب در می‌آید—تمرکز غیرضروری روی شخصیت‌های جو فلین (فرانسیس) و والی کاکس (مِرتونز) قرار می‌گیرد. به‌نظر می‌رسد سازندگان نمی‌دانستند چگونه پایان‌بندی کنند؛ صحنه‌های پایانی بی‌معنی و قابل‌پیش‌بینی‌اند. این حیف است، چون بخش ابتدایی فیلم فراتر از انتظار ظاهر شده بود. کرت راسل بازی قابل‌قبولی ارائه می‌دهد. جو فلین وقتی نقشش به زور جلو نیامده، نسبتاً خوب است. هدر نورت در نقش جنیفر مناسب است، هرچند کمی ساده‌نمایی می‌کند. شامپانزه هم به‌اندازهٔ انتظار بامزه است. در ابتدا فکر می‌کردم فیلم را کاملاً دوست خواهم داشت، اما متأسفانه در جریان، کیفیتش کاهش یافت. با این حال هنوز می‌توان گفت از بسیاری از آثار دیگر دیزنی بهتر است؛ چیزی که می‌توانست باشد، بیش از اینها بود.