فیلم Raise the Red Lantern 1991

در زمینه سینمای شرقی، این فیلم خوب است... اما بسیار متفاوت از سینمایی است که ما در غرب به آن عادت کرده‌ایم و این تفاوت در نهایت باعث کاهش علاقه ما به این اثر می‌شود. به نظر می‌رسد این فیلم نخستین فیلم چینی‌ای است که دیده‌ام، هرچند که مطمئن نیستم. من کارشناس سینمای این کشور نیستم، اما می‌توانم بگویم این یکی از آن فیلم‌هایی است که...

در زمینه سینمای شرقی، این فیلم خوب است... اما بسیار متفاوت از سینمایی است که ما در غرب به آن عادت کرده‌ایم و این تفاوت در نهایت باعث کاهش علاقه ما به این اثر می‌شود. به نظر می‌رسد این فیلم نخستین فیلم چینی‌ای است که دیده‌ام، هرچند که مطمئن نیستم. من کارشناس سینمای این کشور نیستم، اما می‌توانم بگویم این یکی از آن فیلم‌هایی است که بدون علاقه خاصی مشاهده می‌شود. البته، من در مورد مخاطب عمومی صحبت می‌کنم، زیرا واقعاً علاقه‌مندان به سینمای شرقی ممکن است به این موضوع بیشتر توجه کنند. فیلم بر اساس داستان سونگ لیان، دختری بسیار جوان و باهوش، ساخته شده است که پس از مرگ پدرش مجبور می‌شود مرد ثروتمندی را برای ازدواج پیدا کند. او در نهایت به عنوان همسر چهارم مردی در می‌آید و مجبور است با همسران دیگر زندگی کند و یاد بگیرد که در یک سیستم خانوادگی پیچیده رفتار کند، جایی که رقابت‌ها و حسادت‌ها بخشی از زندگی روزمره‌اند. این فیلم نوعی زندگی خانوادگی را به ما نشان می‌دهد که برای ما در غرب قابل درک نیست. این نوع زندگی تنها در جوامع پدرسالارانه قوی امکان‌پذیر است، جایی که نقش زنان بیشتر از آنکه مکمل باشد، فرودست است. این فیلم شاهکار نیست، اما صادقانه می‌توان گفت که فیلمی قابل قبول است و احتمالاً می‌تواند یک کلاسیک از سینمای چین باشد (کارشناسان بهتر می‌توانند نظر دهند). گونگ لی در نقش سونگ لیان جوان بسیار خوب عمل کرده و از حمایت خوبی از سوی سیفی هه، چویفن کائو، لین کنگ و کی ژائو برخوردار است. جینگ‌و ما نیز در نقش پدرخوانده و همسر تمام این همسران عملکرد ضعیفی ندارد. فیلمبرداری بسیار خوب است و همچنین لباس‌ها و دکورها که ما را به زمان و جغرافیای دیگری می‌برند. آنچه ممکن است مانع موفقیت بیشتر فیلم در غرب شده باشد، کمبود تبلیغات و دشواری در سازگاری با محیط فیلم است که بسیار متفاوت از سینمایی است که هالیوود معمولاً صادر می‌کند: این فیلم بسیار بیشتر متفکرانه، منفعل و افسرده‌تر از بیشتر سینمایی است که معمولاً می‌بینیم.