فیلم Rosalie 2023

این فیلم حالتی دلهره‌آور دارد. همه‌چیز از زمانی آغاز می‌شود که نوجوانی به نام روزالی (Nadia Tereszkiewicz) با جهیزیه به مالک کاباره، ابل (Benoît Magimel)، داده می‌شود تا پدرش از دست او خلاص شود و شوهر جدید بتواند بدهی‌هایش را تسویه کند. ابل مرد نسبتاً شریفی است که به‌تازگی از جنگ بازگشته، اما برای آنچه در شب عروسی‌اش کشف می‌کند آمادگی ندارد: روزالی به اختلال...

این فیلم حالتی دلهره‌آور دارد. همه‌چیز از زمانی آغاز می‌شود که نوجوانی به نام روزالی (Nadia Tereszkiewicz) با جهیزیه به مالک کاباره، ابل (Benoît Magimel)، داده می‌شود تا پدرش از دست او خلاص شود و شوهر جدید بتواند بدهی‌هایش را تسویه کند. ابل مرد نسبتاً شریفی است که به‌تازگی از جنگ بازگشته، اما برای آنچه در شب عروسی‌اش کشف می‌کند آمادگی ندارد: روزالی به اختلال نادری به نام هیرسوتیسم دچار است و رشد موهای صورت او برای ابل تحریک‌آمیز و دفع‌کننده است. جهیزیهٔ او هم نتوانسته بدهی‌های ابل به موجر، بارسلین (Benjamin Biolay)، را کاملاً پوشش دهد و با تهدید آیندهٔ ابل، روزالی تصمیم می‌گیرد پیش‌قدم شود و ریش خود را آشکار کند. در ابتدا جامعه کمتر از آنچه ابل می‌ترسید از او می‌ترسد و حتی به‌نظر می‌رسد میان او و بارسلین کششی شکل می‌گیرد. اما مشکل اصلی روزالی ناتوانی در باروری است—آرزویی که بیش از همه آن را می‌خواهد. راه‌حل ابل پذیرش فرزندخواندگی است، و همین نقطه‌ای است که چهرهٔ واقعی برخی افراد نمایان می‌شود و داستان تا حدی قابل پیش‌بینی می‌گردد؛ به‌خصوص وقتی که روزالی طعمهٔ سوءاستفاده‌کنندگانی می‌شود که او را چیزی جز یک نمایش سیرک‌گونه نمی‌بینند. این فیلم داستانی عاشقانه و تیره است که نه تنها قدرت خرافات را نشان می‌دهد، بلکه جایگاه زنان در جامعه‌ای را که آن‌ها را کالایی برای مبادله می‌پنداشت نیز به تصویر می‌کشد. ساختار فیلم ملموس و باورپذیر است، هرچند برخی صحنه‌های تکراری دارد که تأثیر چندانی نمی‌افزایند و کمی نیاز به جمع‌وجور شدن هست. اجرای نادیا ترسزکیه‌ویچ درخشان است و بنوآ ماژمل بازی‌ای کم‌تکلّف اما قدرتمند ارائه می‌دهد؛ همراهی موسیقیِ احساسی از منابع کلاسیک و هانیا رانی (Hania Rani) کار را تقویت کرده و در مجموع این درامِ قابل‌توجه را ارزش دیدن می‌سازد.