فیلم Species: The Awakening 2007

کنجکاوم وقتی بن کراس برای اولین بار وارد صحنه فیلم‌برداری شد، آیا فکر کرد که این یکی از پایین‌ترین لحظات کارنامه‌اش است — تقریباً به بدی سقوط حرفه‌ایِ جفری هانتر؟ دیگر خبری از «ارابه‌های آتش» (۱۹۸۱) نیست؛ این‌بار با نوع دیگری از «ارابه» روبه‌رو هستیم که خیلی پایین حرکت می‌کند. این‌بار بیگانه‌ای که مزاحم جنسی است در حال مردن است و وظیفه‌ی دانشمند «تام» (کراس)...

کنجکاوم وقتی بن کراس برای اولین بار وارد صحنه فیلم‌برداری شد، آیا فکر کرد که این یکی از پایین‌ترین لحظات کارنامه‌اش است — تقریباً به بدی سقوط حرفه‌ایِ جفری هانتر؟ دیگر خبری از «ارابه‌های آتش» (۱۹۸۱) نیست؛ این‌بار با نوع دیگری از «ارابه» روبه‌رو هستیم که خیلی پایین حرکت می‌کند. این‌بار بیگانه‌ای که مزاحم جنسی است در حال مردن است و وظیفه‌ی دانشمند «تام» (کراس) می‌شود که به مکزیک شتاب کند و شروع به تزریق داروهای حفظ‌کننده‌ی حیات به او — بله، خواهرزاده‌اش — بکند. البته آن داروها در «میراندا» (هلنا متسون) غریزه‌های شهوانی و خشونت‌بارتری را برمی‌انگیزند و با آغاز کشتار، همه چیز به مسابقه‌ای با زمان تبدیل می‌شود تا این فصل جفت‌گیریِ خشونت‌آمیز متوقف شود. همه‌چیز در این فیلم ضعیف است: فیلمنامه، جلوه‌های بصری و داستان انگار توسط چند دانشجوی تئاتر بعد از یک روز مصرف ماری‌جوانا و تکیلا سرهم‌بندی شده‌اند. اجرای بازیگران به‌راستی ضعیف است و لهجه‌ی بازیگر اصلی هم مرتب دچار نوسان می‌شود. ظاهراً برای این فیلم تقاضایی وجود داشته — شاید بدل به فیلمی کالت شده باشد؟ به هر حال، اگر جای شما بودم، اصلاً وقت‌تان را برای دیدنش تلف نمی‌کردم.