فیلم Species II 1998

این فیلم تا حدی یادآور «تجربه کواترماس» (1955) است؛ ما درمی‌یابیم که فضانورد خوش‌چهره پاتریک (جاستین لازارد) — که اتفاقاً پسر یک سناتور سرسخت آمریکایی (جیمز کرامول) است — پس از یک مأموریت به زمین بازمی‌گردد. برخلاف آن فیلم نه‌چندان کلاسیک، این‌بار مرد است که باید تولید مثل کند و چه تلاش بی‌وقفه‌ای هم می‌کند. هیچ زنی در امان نیست — مگر ایو (نتاشا هِنستریج)....

این فیلم تا حدی یادآور «تجربه کواترماس» (1955) است؛ ما درمی‌یابیم که فضانورد خوش‌چهره پاتریک (جاستین لازارد) — که اتفاقاً پسر یک سناتور سرسخت آمریکایی (جیمز کرامول) است — پس از یک مأموریت به زمین بازمی‌گردد. برخلاف آن فیلم نه‌چندان کلاسیک، این‌بار مرد است که باید تولید مثل کند و چه تلاش بی‌وقفه‌ای هم می‌کند. هیچ زنی در امان نیست — مگر ایو (نتاشا هِنستریج). او زن رؤیاییِ اوست اما در مؤسسه‌ای محافظت‌شده که لورا (مارگ هلگن‌برگر) آن را اداره می‌کند. طبیعی است که این مکان چندان غیرقابل نفوذ از کار درنمی‌آید و خیلی زود کار به لنوکس (مایکل مادسن) می‌افتد تا پیش از آن‌که این آمیزش به رویدادی کیهانی تبدیل شود، به نجات بپردازد. کل فیلم صرفاً ضعیف است؛ فیلمنامه و بازی‌ها کاملاً از نوآوری و شادابی تهی‌اند و جلوه‌های ویژه شبیه یک قسمت از سریال معاصر «استارگیت: اس‌جی‑۱» به نظر می‌رسند. پایان‌بندی درواقع نسبتاً خنده‌دار است و آن‌قدر واضح طراحی شده که زمینه‌ساز یک دنباله سوم باشد — بی‌صبرانه منتظرش هستم! آیا می‌تواند بدتر هم بشود؟ بعید نیست.