فیلم Miss Sloane 2016

یک شاهکار سینمایی! باز هم یک فیلم سیاست آمریکایی؟ اگر همین‌طور فکر می‌کنید، شما دارید چیز فوق‌العاده‌ای را از دست می‌دهید. اول اینکه فیلم بر اساس داستان واقعی نیست — تنها ارتباطش با واقعیت، موضوع کنترل اسلحه است که اخیراً در آمریکا جنجال‌برانگیز بوده — و بر پایه‌ی کتابی هم اقتباس نشده. این موضوع برایم جالب بود. فیلمنامه‌ای زیبا و کاملاً سینمایی است؛ طوری نوشته شده...

یک شاهکار سینمایی! باز هم یک فیلم سیاست آمریکایی؟ اگر همین‌طور فکر می‌کنید، شما دارید چیز فوق‌العاده‌ای را از دست می‌دهید. اول اینکه فیلم بر اساس داستان واقعی نیست — تنها ارتباطش با واقعیت، موضوع کنترل اسلحه است که اخیراً در آمریکا جنجال‌برانگیز بوده — و بر پایه‌ی کتابی هم اقتباس نشده. این موضوع برایم جالب بود. فیلمنامه‌ای زیبا و کاملاً سینمایی است؛ طوری نوشته شده که انگار مستقیماً برای فیلم نوشته شده نه برای یک رمان. دوم اینکه در دنیایی که مطالبات برابری حقوق و فرصت برای زنان بلند شده، این فیلم نمونه‌ای خوب از حرکت در مسیر درست شده است. فیلم با یک صحنه دادگاهی آغاز می‌شود و سپس با بازگشت به گذشته، روند اتفاقات میان آن بازه را نشان می‌دهد. در پارلمان قرار است به طرح جدیدی رأی داده شود. تیم میس اسلون به دلیل اختلاف نظر از هم جدا می‌شود و دو گروه مختلف بر سر همان موضوع با هم می‌جنگند، ولی هر کدام نتیجه‌ای عکس دیگری را دنبال می‌کنند. تعقیب نمایندگان پارلمان و دیگر رویدادهای دراماتیک رخ می‌دهد و شخصیت‌ها حاضرند تا هر اندازه پیش بروند. داستان با یک پیچش به پایان می‌رسد: یکی از طرفین پیروز می‌شود اما این پیروزی قیمت سنگینی دارد. شاید با سیاست خوش‌تان نیاید، اما این فیلم صرفاً سیاست‌زدگانی نیست؛ بیشتر شبیه داستان یک تیم کارزار انتخاباتی است: چطور کار می‌کنند تا هدف‌شان را محقق کنند و چگونه رقبا را زیر نظر دارند. نوعی بازی گربه‌و‌موش است، اما دیدگاه فیلم عمدتاً از زاویه دید میس اسلون روایت می‌شود. جسیکا چستین مانند کارش در «Zero Dark Thirty» فوق‌العاده است — قطعاً یکی از بهترین اجراهای کارنامه‌اش. نمی‌فهمم چطور این فیلم در رقابت اسکار مغفول ماند؛ او باید جایزه بهترین بازیگر زن را می‌برد. شاید کمی دیر دیدمش، اما آن را از دست ندادم؛ امیدوارم شما هم از دست ندهید. ۸/۱۰