فیلم Nobody’s Fool 1994

این یکی از آن فیلم‌های کلاسیکی است که هرگز در فهرست ده فیلم برترم قرار نمی‌دهم، اما آن را در فهرست ده فیلم کمدیِ مورد علاقه‌ام جای می‌دهم — ترجیحات شخصی‌اند، نه «بهترین». کتابی را که فیلم براساس آن ساخته شده خواندم؛ نوشته ریچارد روسو. نیمه‌ی اول کتاب را فوق‌العاده یافتم، دیالوگ‌های هوشمندی داشت که برخی‌شان در فیلم هم آمده‌اند. ولی نیمه‌ی دوم برایم کشدار...

این یکی از آن فیلم‌های کلاسیکی است که هرگز در فهرست ده فیلم برترم قرار نمی‌دهم، اما آن را در فهرست ده فیلم کمدیِ مورد علاقه‌ام جای می‌دهم — ترجیحات شخصی‌اند، نه «بهترین». کتابی را که فیلم براساس آن ساخته شده خواندم؛ نوشته ریچارد روسو. نیمه‌ی اول کتاب را فوق‌العاده یافتم، دیالوگ‌های هوشمندی داشت که برخی‌شان در فیلم هم آمده‌اند. ولی نیمه‌ی دوم برایم کشدار بود. در فیلم چنین نیست؛ آن‌ها پایان را به همان‌جا نبردند و من از این انتخاب ایرادی نمی‌گیرم. پل نیومن در این فیلم به‌راحتی درخشان است و بازیگران مکمل فوق‌العاده‌ای دارد. جسیکا تندی، ملانی گریفیث و بروس ویلیس از اعضای اصلی گروه‌اند. حتی فیلیپ سیمور هافمنِ جوان هم حضور دارد؛ به‌نظر من او یکی از بهترین بازیگرانی بود که کاملاً در نقش محو می‌شود. و جالب است فیلمی در نیو انگلند ببینیم که داستانِ استیفن کینگ نیست! نوشتن نقد درباره‌ی این فیلم‌های بزرگِ گذشته باعث می‌شود دوباره دلم بخواهد آن‌ها را ببینم.