فیلم Widows 2018

کارگردان استیو مک‌کوئین (سالی که در بردگی گذشت) و نویسندهٔ گون گرل، جیلیان فلین، فیلمنامهٔ این تریلر جناییِ پرشدت را با هم نوشته‌اند و در مرکز آن ویولا دیویس می‌درخشد. فیلم که بر اساس رمان لیندا لا پلانت ساخته شده، داستان چهار زن را دنبال می‌کند که پس از مرگ شوهران دو روی خود وارد مسیری خطرناک می‌شوند. خلاصهٔ داستان: هری (لیام نیسن) و همدستانش در...

کارگردان استیو مک‌کوئین (سالی که در بردگی گذشت) و نویسندهٔ گون گرل، جیلیان فلین، فیلمنامهٔ این تریلر جناییِ پرشدت را با هم نوشته‌اند و در مرکز آن ویولا دیویس می‌درخشد. فیلم که بر اساس رمان لیندا لا پلانت ساخته شده، داستان چهار زن را دنبال می‌کند که پس از مرگ شوهران دو روی خود وارد مسیری خطرناک می‌شوند. خلاصهٔ داستان: هری (لیام نیسن) و همدستانش در جریان سرقتی با شلیک پلیس دچار انفجار شده و جان می‌سپارند. جَمَل مِنینگ (برایان تایری هنری)، گانگستری که حالا قصد ورود به سیاست را دارد، خواهان بازپس‌گیری پولی است که در آتش سوخته و برای بازپرداخت مهلت می‌دهد. ورونیکا رولینگز (ویولا دیویس) دفترچهٔ برنامهٔ سرقت آیندهٔ همسرش را پیدا می‌کند و همراه با سه زن دیگر—لیندا پرلی (میشل رودریگز)، آلیس گانر (الیزابت دبیکی) و بِل (سینتیا اِریوو)—تصمیم می‌گیرند خودشان آن سرقت را اجرا کنند تا بدهی را بپردازند. بازیگران و اجراها: بازیگران مجموعه‌ای از نام‌های بزرگ را در بر می‌گیرند—دانیل کالویا، کالین فارل، لیام نیسن، رابرت داوال و دیگران—و تقریباً هیچ‌کدام ناامیدکننده نیستند. اجرای ویولا دیویس و الیزابت دبیکی چشمگیر است؛ سینتیا اِریوو به‌عنوان همراه گروه تأثیرگذار است و دانیل کالویا در نقش هِمْشَکِری سرد و بی‌رحم ترس‌آور عمل می‌کند. حتی بازی کوتاهِ رابرت داوال هم به یادماندنی است. فیلم از نظر فیلم‌برداری (با کار تصویربرداریِ شان بابیت) بسیار خوش‌ساخت است و صحنه‌هایی مثل رانندگی کاندیدای سیاسی کالین فارل که از مناطق محروم به بخش مرفه شهر می‌رود، از نکات برجسته‌اند. نقاط قوت: نیمهٔ نخست فیلم، زمانی که زنان تازه در حال آماده‌شدن برای سرقت‌اند و به‌تدریج مهارت پیدا می‌کنند، جذاب و درگیرکننده است. طراحی بصری و فضای شهریِ فیلم قوی است و تلاش سازندگان برای پرداختن به موضوعات اجتماعی و سیاسی—مسائلِ جنسیت، نژاد، فساد سیاسی، نابرابری اقتصادی و فرهنگ اسلحه—قابل تحسین و در نوع خود جسورانه است. قرار دادن یک زن سیاه‌پوست در مرکز ژانری که عموماً مردانه بوده، از جهاتی نمایشی مهم است و مک‌کوئین و فلین تلاش می‌کنند از قالب ژانر برای مطرح‌کردن پرسش‌های اجتماعی استفاده کنند. نقاط ضعف: مشکل اصلی این است که فیلم می‌خواهد هم‌زمان به خیلی موضوعاتِ بزرگ بپردازد و هنگام پرداختن، هیچ‌یک را آن‌طور که باید گسترش نمی‌دهد. مسائلی مثل خشونت پلیس علیه سیاه‌پوستان، فرهنگ اسلحه و فساد سیاسی گهگاه وارد روایت می‌شوند اما به‌صورت نصفه‌نیمه و بدون عمق دنبال می‌شوند، طوری که گاهی می‌پرسید این پیچ‌فرعی‌ها چرا آنجا قرار گرفته‌اند. علاوه بر این، فیلم مثل دو فیلم در یک اثر است: نیمهٔ اول طبیعی‌تر و گیراست، اما یک «پیچش» میانی که به‌نظر کاملاً غیرضروری می‌رسد، روند را تغییر می‌دهد و از آن‌جا به بعد روایت به سمت موقعیت‌هایی می‌رود که مصنوعی، غیرمحتمل و ملوّن از توجیهات داستانی به نظر می‌آیند. اجرای اوج داستان به شکل یک فیلم اکشن درجه‌دو احساس می‌شود و پایان‌بندی نیز برای بسیاری ناامیدکننده خواهد بود. جمع‌بندی: Widows فیلمی خوش‌ساخت و جاه‌طلب است؛ از نظر بصری چشم‌گیر و از نظر موضوعی گسترده و پرشور. اما تکاپوی فیلم برای پرداختن به مسائل سیاسی و اجتماعی متعدد باعث شده هستهٔ ژانرِ سرقت—یعنی منطق و باورپذیریِ خودِ سرقت—ضعیف بماند و نتیجه در نهایت اثری نیمه‌موفق باشد. اجراها، به‌ویژه ویولا دیویس و الیزابت دبیکی، از نکات مثبت‌اند، ولی روایتِ متورم و پیچش‌های نامنسجم ارزش کلی اثر را کاهش می‌دهد. در یک جمع‌بندی مختصر: فیلم زیبا و دارای دغدغه اما بیش از حد پُر شده و از نظر داستانی گاهی مضحک و نامتقاعدکننده است.