فیلم Far from the Madding Crowd 1967

جولی کریستی در نقش «بتشبع» به طرز طبیعی و با تسلط عاطفی بازی می‌کند؛ او هرگز کمتر از وفاداری کامل از سوی هر مردی که به دنبال جلب توجه‌اش باشد، قانع نمی‌شود. در این زمینه، سه مرد به او علاقه‌مند شده‌اند که هر کدام با کمال میل حاضرند او را به همسری انتخاب کنند. نخستین نفر، شاید با اخلاق‌ترین فرد این trio، «گابریل» (آلن بیتس)...

جولی کریستی در نقش «بتشبع» به طرز طبیعی و با تسلط عاطفی بازی می‌کند؛ او هرگز کمتر از وفاداری کامل از سوی هر مردی که به دنبال جلب توجه‌اش باشد، قانع نمی‌شود. در این زمینه، سه مرد به او علاقه‌مند شده‌اند که هر کدام با کمال میل حاضرند او را به همسری انتخاب کنند. نخستین نفر، شاید با اخلاق‌ترین فرد این trio، «گابریل» (آلن بیتس) است که صاحب یک مزرعه همجوار است و عقل عملی و غیررمانتیکی دارد. سپس «لدود بولدوود» (پیتر فینچ) قرار دارد که نامش با شخصیت واقعی‌اش در تضاد است - شخصیتی که به‌راحتی نمی‌توان گفت جسور است. و در نهایت «تروری» (ترنس استمپ)، سرباز مرموز و جذابی که به اندازه دیگران برای او جذاب نیست. او کدام یک را انتخاب خواهد کرد؟ آیا انتخاب عاقلانه‌ای خواهد بود؟ آیا روزی را که این انتخاب را کرده، حسرت خواهد خورد و دیگر خواستگاران چه نظری درباره انتخاب او خواهند داشت؟ این داستان، بهترین اثر توماس هاردی است که درباره اراده، بی‌ثباتی، حسادت، حماقت و طمع روایت می‌شود - معادل سینمایی مجموعه‌ای از گناهان مرگبار جدید که نقص‌های شخصیتی او و همچنین خواستگارانش را به تصویر می‌کشد. این فیلم در برخی مواقع به طرز تیره و طنزآمیز است و از مجموعه‌ای از سناریوها کمی شوخی بیرون می‌کشد که نشان می‌دهد زندگی در انگلستان قرن نوزدهم برای یک زن، حتی یک زن ثروتمند، چقدر سخت بوده و طراحی کلی این تولید نیز با کلاسی و اصالت، تصاویری زنده را به نمایش می‌گذارد. در اینجا شیمی زیادی مشاهده می‌شود، کمی هم از سمّیت - به‌ویژه از جانب استمپ - و حتی نشانه‌ای از محبت نیز وجود دارد که نشان می‌دهد پاریس تنها کسی نبود که در تصمیم‌گیری دشوار با مشکل مواجه شد.