فیلم Geek Charming 2011

فستیوال فیلم‌های دانشجویی در قالب مسابقهٔ زیبایی من آن آدم‌هایی هستم که باور ندارم فیلم‌هایی که به‌اصطلاح «برای دخترها» ساخته شده‌اند صرفاً مخصوص دختران‌اند، همان‌طور که فیلم‌های اکشن فقط برای مردان یا فیلم‌های فانتزی فقط برای کودکان نیستند. من همه نوع فیلمی را می‌بینم و این را هم صادقانه قبول دارم. شاید در کودکی نه، اما در کل فیلم‌های تلویزیونی دیزنی (DCOM) زیادی دیده‌ام و بسیاری‌شان...

فستیوال فیلم‌های دانشجویی در قالب مسابقهٔ زیبایی من آن آدم‌هایی هستم که باور ندارم فیلم‌هایی که به‌اصطلاح «برای دخترها» ساخته شده‌اند صرفاً مخصوص دختران‌اند، همان‌طور که فیلم‌های اکشن فقط برای مردان یا فیلم‌های فانتزی فقط برای کودکان نیستند. من همه نوع فیلمی را می‌بینم و این را هم صادقانه قبول دارم. شاید در کودکی نه، اما در کل فیلم‌های تلویزیونی دیزنی (DCOM) زیادی دیده‌ام و بسیاری‌شان را دوست داشته‌ام. این فیلم حدود نیم‌دهه پیش منتشر شد؛ از وجودش خبر داشتم اما تازه الآن دیدمش و واقعاً مرا غافلگیر کرد. فکر می‌کردم با قصه‌ای دیگر دربارهٔ دختران سنگدل روبه‌رو خواهم شد؛ در این‌ باره اشتباه کردم. در چند دقیقهٔ ابتدایی به همان شکل به نظر می‌رسید، اما از آغاز پردهٔ دوم همه‌چیز تغییر کرد. این بزرگ‌ترین نقطهٔ قوت فیلم بود. هرچند بعضی صحنه‌ها قابل پیش‌بینی‌اند، اما باز هم حس خوبی منتقل می‌کنند. تحول شخصیت‌ها و نحوهٔ پرداختن به آن بسیار هوشمندانه است؛ در مقطعی از داستان از شخصی متنفر می‌شوید و به‌تدریج دل‌تان برایش نرم می‌شود. این فیلم تلویزیونی است، اما اصلاً شبیه یک محصول تلویزیونی معمولی به نظر نمی‌رسد. کیفیت روایت و ساخت داستان شبیه یک فیلم سینمایی است. اگر تهیه‌کننده‌ها ریسک می‌کردند و آن را به‌صورت سینمایی عرضه می‌کردند، قطعاً موفق‌تر می‌شد. شاید بتوان این تصمیم را از سوی شرکت تولید، اشتباه دانست، اما در نهایت محصول فراتر از انتظار عمل کرده است. انتخاب بازیگران خوب است؛ همه برای من چهره‌های تازه‌ای بودند به جز ساشا پیترز. انتظار دنباله برای فیلم‌های موفق در میان طرفداران امری طبیعی است و من هم همین‌طور فکر کردم، اما به‌نظر می‌رسد سازندگان علاقه‌ای به ساخت دنباله ندارند، موضوعی که تا حدی در پایان فیلم هم مشخص می‌شود. حتی اگر تصمیم به ساخت دنباله بگیرند، بعید است به کیفیت همین فیلم برسد زیرا خط داستانی اصلی همین‌جا به پایان می‌رسد؛ مثل فیلم «Taken» که اثر اصلی قدرتمندی است و ادامه‌سازی برایش مناسب نیست. ایدهٔ کلی فیلم ساده است، اما اثری بسیار دل‌نشین و دوست‌داشتنی است. من کاملاً دیدنش را پیشنهاد می‌کنم. ۸/۱۰