فیلم Bulletproof 1996

من خدای شما را دوست ندارم. خدای شما ترسناک است. فیلم با بازی آدام سندلر و دیمن وِینز — اولی خلافکار و دومی پلیس — داستان زوجی نامتجانس را روایت می‌کند که برای از کار انداختن یک سردستهٔ جنایتکار (جیمز کان) کنار هم قرار می‌گیرند. همه‌چیز برای یک کمدی-اکشن پُرانرژی در ژانر «دوست‌محور» آماده است، اما متأسفانه در حالی که فیلم انرژی زیادی دارد، اجرای کمدی...

من خدای شما را دوست ندارم. خدای شما ترسناک است. فیلم با بازی آدام سندلر و دیمن وِینز — اولی خلافکار و دومی پلیس — داستان زوجی نامتجانس را روایت می‌کند که برای از کار انداختن یک سردستهٔ جنایتکار (جیمز کان) کنار هم قرار می‌گیرند. همه‌چیز برای یک کمدی-اکشن پُرانرژی در ژانر «دوست‌محور» آماده است، اما متأسفانه در حالی که فیلم انرژی زیادی دارد، اجرای کمدی آن آن‌قدر ضعیف است که سازندگان ناچار می‌شوند به شوخی‌های سطحی متوسل شوند تا تماشاچی را بخندانند. گاهی یک جمله خنده‌ای ایجاد می‌کند، اما اغلب آن را دوره‌ای از پوچی دنبال می‌کند که سپس با یک سکانس اکشن جسورانه قطع می‌شود (سازندگان خوب می‌دانند باید سریعاً توجه طرفداران ژانر را حفظ کنند). در این میان رفاقتی در حال شکل‌گیری است که همراه با لایه‌های ناسالم همجنس‌ستیزانه است (شوخیِ «تپانچه توی باسن»؟ واقعاً؟) و تهدید می‌کند فیلم را شبیه Brokeback Mountain در ژانرِ اکشنِ دوستانه کند. حتی فیلم‌نامه بویی از زن‌ستیزی می‌دهد. بازیگران از فیلمنامه و کارگردانی ضعیف آسیب می‌بینند، اما خودشان هم در ایجاد شیمی میان‌شان کوتاهی کرده‌اند و در سکانس‌های گفت‌وگو حس بیننده را کُند می‌کنند. سخت است باور کنیم این همان زوجی هستند که پیش‌تر در The Wedding Singer و The Last Boy Scout بازی کرده‌اند. هدررفتِ استعداد و فرصت برای ساخت چیزی سرگرم‌کننده و هیجان‌انگیز. فیلم تنها تا حدی به وسیلهٔ تیراندازی‌ها و درگیری‌های تن‌به‌تن نجات می‌یابد (برای علاقه‌مندان). و جیمز کان داشت به چه فکر می‌کرد؟ برای غذا کار می‌کند یا چه؟ ۵/۱۰ خیلی خنده‌دار بود. آدام سندلر دوباره واقعاً مرا می‌خنداند. داستان فیلم را هم دوست داشتم.