فیلم The Men 1950

"کن" (مارلون براندو) یک جانباز جنگی فلج است که به ایالات متحده و به بیمارستان بازگشته و از نظر روانی توانایی مقابله با وضعیت جدیدش را ندارد. پزشک او "بروک" (اوروت اسلوئن) سعی می‌کند این مرد به‌طور فزاینده‌ای خشن و واکنش‌گرا را درک کند، در حالی که همسرش "الین" (ترزا رایت) بین ترس و محبت در نوسان است. رفتار او به تدریج همه اطرافیانش را...

"کن" (مارلون براندو) یک جانباز جنگی فلج است که به ایالات متحده و به بیمارستان بازگشته و از نظر روانی توانایی مقابله با وضعیت جدیدش را ندارد. پزشک او "بروک" (اوروت اسلوئن) سعی می‌کند این مرد به‌طور فزاینده‌ای خشن و واکنش‌گرا را درک کند، در حالی که همسرش "الین" (ترزا رایت) بین ترس و محبت در نوسان است. رفتار او به تدریج همه اطرافیانش را از خود دور می‌کند - از جمله هم‌رزمانش - و به زودی با خطر اخراج از بیمارستان یا حتی زندان مواجه می‌شود. براندو در این نقش بسیار خوب عمل کرده است. تماشای بازی او نشان می‌دهد چرا مخاطبان به او علاقه‌مند شدند. نه تنها به خاطر ظاهرش، بلکه به خاطر احساسی از ناامیدی و خشم که در او موج می‌زند و قابل درک است، چرا که در محیطی که پروتزها واقعاً گزینه‌ای نبود، زندگی در صندلی چرخدار تنها چیزی بود که در دسترس بود. این چشم‌انداز به مردانگی او چالش می‌کشید و برای "اسلوئن" و همسرش که زمانی عاشقش بود، مشکل‌ساز می‌شد. در این زمینه، رایت نیز به خوبی عمل می‌کند، هرچند به‌طور مختصر، به عنوان زنی که به اندازه شوهرش ناامید است و هیچ چشم‌انداز واقعی برای حل مشکلش ندارد. این فیلم در کمتر از نود دقیقه تأثیر زیادی دارد و پیامی آموزنده به مخاطبی که ممکن است نیاز به آگاهی بیشتری از محدودیت‌های درمان‌های پس از ضایعه برای افرادی که با آسیب‌های جسمی و روحی مواجه‌اند، می‌دهد. هرچند که پایان فیلم چندان مورد پسند من نبود، اما همچنان ارزش تماشا کردن را دارد.