فیلم Tully 2018

بررسی چیزی که به ندرت روی پرده دیده می‌شود «برای من مهم بود این داستان را بگویم چون نمونه‌های دیگرِ نمایشِ مادری را دیده‌ام، اما اغلب طنزگونه‌اند. «مامان به وودکا نیاز دارد». شعار روی لیوان قهوه. و فکر می‌کردم هیچ‌کس واقعاً وارد بخش خشن و زمختِ ماجرا نشده. چون جنبه‌ای از آن تاریک است. قبلاً کافی بود فقط یک مراقب خوب باشی و حالا علاوه بر...

بررسی چیزی که به ندرت روی پرده دیده می‌شود «برای من مهم بود این داستان را بگویم چون نمونه‌های دیگرِ نمایشِ مادری را دیده‌ام، اما اغلب طنزگونه‌اند. «مامان به وودکا نیاز دارد». شعار روی لیوان قهوه. و فکر می‌کردم هیچ‌کس واقعاً وارد بخش خشن و زمختِ ماجرا نشده. چون جنبه‌ای از آن تاریک است. قبلاً کافی بود فقط یک مراقب خوب باشی و حالا علاوه بر اینکه باید مراقب خوبی باشی، باید خوش‌اندام، جذاب، موفق و… هم باشی. و این خیلی زیاد است.» «Tully» داستان مارلو (با بازی شارلیز ترون)، زنی در حومه نیویورک که در انتظار فرزند سومش است را روایت می‌کند. همسرش درو (با بازی ران لیوینگستون) مردی عاشق اما تا حدی بی‌تفاوت است و بیشتر به بازی‌های ویدیویی علاقه نشان می‌دهد تا کمک به اداره خانه و خانواده. او از فشارهای مادری بی‌خبر است و متوجه علائم افسردگی پس از زایمان در مارلو نمی‌شود. کمی بعد از تولد نوزاد، برادر ثروتمند مارلو، کریگ (با بازی مارک دوپلاس)، پرستار شب‌رو به نام تالی (با بازی ماکنزی دیویس) استخدام می‌کند تا بخشی از فشار را از دوش مارلو بردارد. مارلو که ابتدا نسبت به این ایده مردد است، به‌زودی پیوند محکمی با تالی برقرار می‌کند؛ کسی که مارلو را با سبک زندگی‌ای آشنا می‌کند که هرگز تصورش را هم نکرده بود. «Tully» از آن فیلم‌هایی است که هرچه پیش از دیدنش کمتر بدانید بهتر است. با بازی‌های متعهدانه‌ی ترون و دیویس، فیلم توسط دیابلو کودی نوشته شده و جیسون ریتمن آن را کارگردانی کرده است؛ این دو پیش‌تر هم در «Young Adult» همکاری داشته‌اند و بین این آثار وحدت موضوعی مشهودی هست، گویی رابطه‌ای شبیه به «درهای سرسره‌ای» بینشان برقرار است. تنها ایراد قابل‌توجه فیلم برای من، پرداخت کم‌عمق به شخصیت‌های فرعی است — درو، همسری خوش‌نیت اما ناتوان، به‌ویژه فاقد عمق کافی است. با این حال، ماهیتِ داستان تا حدی چنین پرداختی را توجیه می‌کند. در هر صورت، این فیلم مطالعه‌ای بسیار خوب است از موضوعی که به‌ندرت روی پرده می‌آید — مادریِ ناتمام و پیچیده. یک هشدار هم بدهم: نه پوستر و نه تریلر چندان به فیلم کمک نمی‌کنند. فیلم در جاهایی خنده‌دار است، اما یک کمدی نیست.