فیلم Videodrome 1983

مکس (با بازی جیمز وودز) مدیر کانالی تلویزیونی است که به محتوای بزرگسالانه اختصاص دارد. او همیشه به دنبال محتوای جدید، نوآورانه و شوکه‌کننده است تا کانالش را جذاب کند. اتفاقاً مجموعه‌ای کوتاه از تصاویر ماهواره‌ای توجه او را جلب می‌کند و در یک برنامه تلویزیونی با نیکی (دبی هری) آشنا می‌شود؛ زنی که گرایش‌های جنسی غیرمتعارف دارد و همین موضوع هم هر دو را...

مکس (با بازی جیمز وودز) مدیر کانالی تلویزیونی است که به محتوای بزرگسالانه اختصاص دارد. او همیشه به دنبال محتوای جدید، نوآورانه و شوکه‌کننده است تا کانالش را جذاب کند. اتفاقاً مجموعه‌ای کوتاه از تصاویر ماهواره‌ای توجه او را جلب می‌کند و در یک برنامه تلویزیونی با نیکی (دبی هری) آشنا می‌شود؛ زنی که گرایش‌های جنسی غیرمتعارف دارد و همین موضوع هم هر دو را تحریک می‌کند و هم اشتیاق مکس را برای به‌دست‌آوردن این محتوای تازه و پرخشونت برای برنامه‌های کانال 83 افزایش می‌دهد. مهمان دیگر آن برنامه، پروفسور ابلیویون (با بازی جک کریلی) است که پیش‌بینی می‌کند روزی واقعیت تلویزیون و ویدئو جای «واقعیت» را خواهد گرفت. این خطوط داستانی کم‌کم به هم گره می‌خورند وقتی نیکی تصمیم می‌گیرد در پروژه جدید «Videodrome» بازی کند و رِن حالا باید میان نگرانی‌اش بابت امنیت او و نیاز رو به رشدش برای به‌دست‌آوردن نمایش، سازش کند. فیلمی سورئال و عجیب است، اما در عین حال بسیار مؤثر در به‌تصویرکشیدن جنبه‌های بصری و شهوانیِ طبیعت انسانی — همانند سکس، ریاکاری، شهوت و حتی درد — است؛ و جلوه‌های بصری، به‌ویژه در پانزده دقیقه پایانی، احتمالاً در زمان خود بسیار تأثیرگذار بوده‌اند. فیلم تا حدی کثیف و زننده است — که لزوماً چیز بدی نیست — اما گاهی این پلیدی از بخش‌های جذاب‌تر و تحریک‌کنندهٔ روایت حواس را پرت می‌کند. زمان هم چندان با آن مهربان نبوده: جلوه‌ها از تأثیرشان کاسته‌اند و بازی‌ها حداکثر متوسط‌اند. ارزش دیدن دارد، اما نمی‌دانم این ارزش تا چه مدت ادامه خواهد داشت.