فیلم Duplicity 2009

فیلم نسبتاً بی‌معنی‌ای است. قرار بود عملیاتی جاسوسی اجرا کنند ولی شکست خوردند؛ حتی اگر موفق می‌شد هم فیلم کسل‌کننده و بی‌نتیجه‌ای بود. داستان حول رفتارهای کلر (جولیا رابرتز)، مأمور سابق سیا، و ری (کلیف اوون)، همتای سابق ام‌آی۶ او، می‌چرخد؛ آن‌ها پنج سال پیش رابطهٔ کوتاهی داشته‌اند که ری با خماری و کمی خجالت از آن بیرون آمده بود. حالا هر دو در بخش...

فیلم نسبتاً بی‌معنی‌ای است. قرار بود عملیاتی جاسوسی اجرا کنند ولی شکست خوردند؛ حتی اگر موفق می‌شد هم فیلم کسل‌کننده و بی‌نتیجه‌ای بود. داستان حول رفتارهای کلر (جولیا رابرتز)، مأمور سابق سیا، و ری (کلیف اوون)، همتای سابق ام‌آی۶ او، می‌چرخد؛ آن‌ها پنج سال پیش رابطهٔ کوتاهی داشته‌اند که ری با خماری و کمی خجالت از آن بیرون آمده بود. حالا هر دو در بخش خصوصی کار می‌کنند و ری در گرند سنترال او را در حین یک مأموریت ملاقات می‌کند و درمی‌یابد کلر هم هنوز در همان کار است، اما این‌بار پای معاملهٔ اسرار صنعتی در میان است. آن‌ها می‌دانند که به‌زودی اعلامیه‌ای بزرگ در راه است، پس تصمیم می‌گیرند خودشان دست به سرقت بزنند و ۳۵ میلیون دلار به جیب بزنند. هرچند رابطه‌شان دارد شکل می‌گیرد، اما به هم اعتماد ندارند — و ما هم اعتماد نداریم؛ در واقع برایم چندان اهمیتی نداشت. رابرتز تلاش می‌کند، ولی اوون بیشتر جنبهٔ ظاهری دارد و تفاوت خاصی نشان نمی‌دهد. تام ویلکینسون با لهجهٔ آمریکایی‌اش نقش صاحب «فرمول جادویی» را بازی می‌کند و پال جیا‌ماتی گهگاه ظاهر می‌شود تا آن را بقاپد، اما وقتی کلیت ماجرا دستگیرمان می‌شود فیلم به تکرار می‌افتد و برای دو ساعت بعدی مدام دور همان موضوع می‌چرخد. فیلمنامه ضعیف است، تلاش‌های کمدی کلیشه‌ای‌اند و پایانی که داده می‌شود، اگر ذره‌ای حواستان جمع باشد، چندان غافل‌گیرکننده نیست.