فیلم Samsara 2011

در سال 1993، فیلمسازان ران فریک و مارک مگیدسون تصویر عمیق و احساسی از ویژگی‌های جهانی در تمام جوامع انسانی را در فیلم Baraka ارائه دادند. این فیلم، که در 30 کشور و با استفاده از فیلم 70 میلیمتری ساخته شده است، یکی از چشم‌نوازترین آثار سینمایی تاریخ محسوب می‌شود. عدم وجود دیالوگ یا روایت در آن به بینندگان این امکان را می‌دهد که به...

در سال 1993، فیلمسازان ران فریک و مارک مگیدسون تصویر عمیق و احساسی از ویژگی‌های جهانی در تمام جوامع انسانی را در فیلم Baraka ارائه دادند. این فیلم، که در 30 کشور و با استفاده از فیلم 70 میلیمتری ساخته شده است، یکی از چشم‌نوازترین آثار سینمایی تاریخ محسوب می‌شود. عدم وجود دیالوگ یا روایت در آن به بینندگان این امکان را می‌دهد که به تفکرات فردی خود در مورد مناظر روی پرده بپردازند. دو دهه بعد، این تیم با فیلم Samsara به میدان بازگشت، دنباله‌ای که واقعاً نیاز چندانی به آن احساس نمی‌شد. یکی از دلایلی که Samsara به خوبی Baraka نیست، این است که غالباً حس تکرار صحنه به صحنه فیلم قبلی را دارد. فیلمسازان دوباره به مکان‌های مشابهی مراجعه می‌کنند (مانند فاحشه‌های تایلندی، کارخانه‌های فرآوری مرغ و کارخانجات لوازم خانگی). دوباره به تصویر کشیدن بودیسم، کعبه و مسیحیت کلیسای بالا وجود دارد، اما از آنجا که فیلم به سایر ادیان فراتر از آنچه که در Baraka بود نمی‌پردازد، این آیین‌ها این بار به جای کنجکاوی انسان‌شناسانه، به نظر می‌رسند که زرق و برق ارزان هستند. Samsara همچنین از قوس دراماتیک Baraka بی‌بهره است و به‌جای سفر از مقدس به وحشت و برگشت، به صورت دنباله‌ای تصادفی از تصاویر جلوه‌گری می‌کند. با این حال، نمی‌توان گفت که Samsara کاملاً بدون جذابیت است. یک کلیپ شگفت‌انگیز از هنرمند اجرایی اولیویه دو ساگازا وجود دارد و منظره عجیب دبی با جزئیاتی نمایش داده می‌شود که کمتر کسی (حتی کسانی که آنجا بوده‌اند) دیده است. Samsara به طور کلی فیلمی تیره‌تر است و در حالی که نمایش ویرانی‌های کاترینا، خانواده‌ای در وایومینگ که به داشتن زرادخانه‌ای از سلاح‌ها افتخار می‌کنند، و یک کهنه‌سرباز مجروح ممکن است بینندگان غربی را که سال‌ها با چنین تصاویری آشنا هستند، به واقع شوکه نکند، صحنه‌های مراسم خاکسپاری رنگارنگ در نیجریه و مردان اندونزیایی که در یک معدن گوگرد کار می‌کنند (با اینکه می‌دانند این کار در حال کشتن آنهاست) تأثیرگذار و به یاد ماندنی هستند. البته تصاویر غنی و باکیفیت هستند و در فرمت بلوری روی پروژکتور HD من، فیلم به اندازه‌ای شگفت‌انگیز و با جزئیات است که همچنان با اثر قبلی خود برابری می‌کند. با این حال، Samsara چیزهای جدیدی برای گفتن ندارد، به طرز شگفت‌انگیزی در تماشای دوباره‌اش پاداش‌های مداوم ارائه نمی‌دهد و صرف وجودش احتمالاً تأثیر Baraka، که زمانی فیلمی منحصر به فرد بود، را کاهش می‌دهد. من به اندازه‌ای سرگرم شدم که به این فیلم 3 ستاره بدهم، اما همچنان Baraka را توصیه می‌کنم و حتی برای کسانی که آن را دیده و دوست داشته‌اند، انتقال به این فیلم را توصیه نمی‌کنم.