فیلم Original Sin 2001

فیلم Original Sin (2001) با شروعی قدرتمند و فضاسازی جذاب آغاز می‌شود؛ تصویربرداری شیک و نماهای بازِ خوب قاب‌بندی‌شده به آن حال‌وهوایی کلاسیک و تا حدودی رؤیایی می‌بخشند. کارگردانی در پردهٔ اول محکم است و تماشاگر را وارد دنیایی از رمز و رومانس می‌کند، اما هرچه فیلم جلو می‌رود، از یکنواختی و توازن آن کاسته می‌شود. لحظاتی هستند که داستان‌گویی تنش را به‌خوبی می‌سازد، اما...

فیلم Original Sin (2001) با شروعی قدرتمند و فضاسازی جذاب آغاز می‌شود؛ تصویربرداری شیک و نماهای بازِ خوب قاب‌بندی‌شده به آن حال‌وهوایی کلاسیک و تا حدودی رؤیایی می‌بخشند. کارگردانی در پردهٔ اول محکم است و تماشاگر را وارد دنیایی از رمز و رومانس می‌کند، اما هرچه فیلم جلو می‌رود، از یکنواختی و توازن آن کاسته می‌شود. لحظاتی هستند که داستان‌گویی تنش را به‌خوبی می‌سازد، اما گاه با صحنه‌های تحمیلی مواجه می‌شویم که چندان با سیر شخصیتی سازگار نیستند. فیلمنامه به سمت ملودرام حرکت می‌کند و در پرداخت به تم‌های هوس و خیانت اغلب تمایل دارد تحریک‌آمیز باشد تا معناگرایانه. آنجلینا جولی فیلم را بی‌دردسر بر دوش می‌کشد و بازی‌اش حتی بخش‌های ضعیف‌تر فیلمنامه را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. آنتونیو باندراس هم به‌خوبی ظاهر می‌شود، اما شخصیت او بیشتر واکنشی است تا محوری در پیشبرد داستان. شیمی میان بازیگران وجود دارد، با این حال برخی صحنه‌ها — به‌خصوص یک صحنهٔ مشخص — با آنچه پیش‌تر از شخصیت‌ها ساخته شده‌اند، ناسازگار به‌نظر می‌رسد. موسیقی متن با فضای فیلم همخوانی دارد اما در خاطر نمی‌ماند. در مجموع، Original Sin فیلمی شیک ولی معیوب است که همچنان مخاطب را پای پرده نگه می‌دارد، هرچند هرگز به‌طور کامل به وعده‌های اولیه‌اش وفا نمی‌کند.