فیلم I Am Not a Witch 2017

در سکانسی دلنشین در پایان فیلم، «شولا»ی جوان داخل ماکتی کاغذی پنهان شده که شبیه یکی از دکورهای بازی «Five Nights at Freddy's» است؛ گردشگران که به او نزدیک می‌شوند، می‌فهمند او جادوگر است. این سکانس تا حدی نحوه برخورد جامعه زامبیا با یک دختر هشت‌ساله را خلاصه می‌کند؛ جامعه‌ای که نمی‌تواند تصمیم بگیرد او را بسوزانند یا به‌صورت تجاری توسط دولت بهره‌برداری کنند. مصیبت...

در سکانسی دلنشین در پایان فیلم، «شولا»ی جوان داخل ماکتی کاغذی پنهان شده که شبیه یکی از دکورهای بازی «Five Nights at Freddy's» است؛ گردشگران که به او نزدیک می‌شوند، می‌فهمند او جادوگر است. این سکانس تا حدی نحوه برخورد جامعه زامبیا با یک دختر هشت‌ساله را خلاصه می‌کند؛ جامعه‌ای که نمی‌تواند تصمیم بگیرد او را بسوزانند یا به‌صورت تجاری توسط دولت بهره‌برداری کنند. مصیبت او از زمانی آغاز می‌شود که در دادگاهی روستایی به جادوگری محکوم شده و قرار می‌شود به اردوگاهی فرستاده شود که مملو از جادوگران دیگر است. اما به‌جای میله و حصار، در آنجا از زندانیان می‌خواهند روبان به خود ببندند و هشدار داده می‌شود اگر روبان‌ها را باز کنند، به بز تبدیل خواهند شد! در ادامه داستان همراه با او با معیارهای دوگانه و گاه مضحکِ جامعه‌ای روبه‌رو می‌شویم که در بسیاری جهات (به‌ویژه اگر پول یا تخم‌مرغی برای معاوضه باشد) سعی در پیشرفت دارد، درحالی‌که بخش وسیعی از جمعیتِ سنتی در خرافات و ترس غرق‌اند. نگاه کوتاهی به جامعه‌ای می‌بینیم که همچنان از نظر سن و جنسیت ساختارمند است؛ این ویژگی هم بر جذابیت فیلم می‌افزاید و هم حس تلاش برای پیشرفت اجتماعی را در برابر کسانی که نیازی به آن نمی‌بینند تقویت می‌کند. بازی نقش‌آفرینی مگی مولوبوا در نقش اصلی در تمام مدت بسیار جذاب است. در مورد استفاده از ویوالدی هم باید گفت چندان قانعم نکرد، اما احتمالاً کمک می‌کند تا روایتی پر از ناسازگاری‌های زمانی بهتر برجسته شود؛ گاهی این ناهم‌زمانی‌ها جالب‌تر جلوه می‌کنند و گاهی نه. فیلم کمی لبه‌دار و ناهمگون است و همیشه به‌طور کاملاً منسجم کنار هم قرار نگرفته، اما قریبیّت‌های عجیب آن و تلاش قدرتمندِ مولوبوا، تماشای نود دقیقه‌اش را کاملاً توجیه می‌کند.