فیلم Happy Death Day 2U 2019

جسیکا روته در دنباله‌ی غیرمنتظره و پُرپیچ‌وخمِ موفقیتِ سورپرایزِ بلوم‌هاوس از ۲۰۱۷ نقش‌آفرینی می‌کند. این‌بار قهرمان ما، تری گلبمن (روته)، درمی‌یابد که بارها مردن از خطراتی که اکنون در پیش است به‌مراتب ساده‌تر بوده. جیسون بلوم دوباره تهیه‌کننده است و کریستوفر لَندون بازگشته تا فیلمنامه بنویسد و کارگردانی کند. خلاصه کوتاه: نه. اصلاً نزدیک هم نیست. صادقانه بگویم حتی در شأن دستاوردهای فیلم اول هم نیست....

جسیکا روته در دنباله‌ی غیرمنتظره و پُرپیچ‌وخمِ موفقیتِ سورپرایزِ بلوم‌هاوس از ۲۰۱۷ نقش‌آفرینی می‌کند. این‌بار قهرمان ما، تری گلبمن (روته)، درمی‌یابد که بارها مردن از خطراتی که اکنون در پیش است به‌مراتب ساده‌تر بوده. جیسون بلوم دوباره تهیه‌کننده است و کریستوفر لَندون بازگشته تا فیلمنامه بنویسد و کارگردانی کند. خلاصه کوتاه: نه. اصلاً نزدیک هم نیست. صادقانه بگویم حتی در شأن دستاوردهای فیلم اول هم نیست. فیلم اصلی ۲۰۱۷ تازگی داشت چون یک ایده متفاوت را با چند ژانرِ مختلف به‌طرزی غیرمترقبه و سرگرم‌کننده ترکیب کرد؛ خنده‌دار و خلاقانه بود و جسیکا روته هم نشان داد که ستاره‌ای در حال ظهور است. در «2U» فقط روته هست — همین. شوخی‌های فیلم تنها چند بار جواب می‌دهد و هیچ صحنه‌ی ترسناکی نداریم که مرا یاد نمونه‌های بهتر در فیلم‌های دیگر نیندازد. این فیلم بیشتر شبیه یک کسب‌وکار آسان برای پول گرفتن است و بلوم‌هاوس اهمیتی نمی‌دهد هرچند که فیلم به سطح فیلم اصلی نرسد، وقتی که فروش گیشه را تضمین می‌کند — و واقعاً هم فروش داشت. متأسفانه امروزه وضع سینما همین است: اگر فیلمی خاص و حتی پرریسک که قرار بوده تک‌قسمتی باشد، تبدیل به موفقیت گیشه شود، احتمال زیادی وجود دارد که دنباله‌ای ساخته شود، حتی اگر برای ساخت آن مجبور باشند به اشتباه چیزی را در مورد آنچه در فیلم اول رخ داده بازنویسی کنند و در نتیجه ارزش آن را کم کنند. این معمولاً از نظر کیفیت جواب نمی‌دهد، اما از منظر بازاریابی برای استودیوها بسیار سودآور است. مشکل اصلی من با «Happy Death Day 2U» این است که ریسکِ زیادی می‌کند ولی نتیجه‌ای منطقی و قابل‌قبول به بار نمی‌آورد. از نظر داستانی تناقضات منطقی زیادی دارد و پایانش را اصلاً قبول ندارم. لندون از مخاطب توقع زیادی دارد، چون باید برای لذت بردن از فیلم مقدار زیادی چیز بی‌معنا را بپذیریم. در فیلم اول تنها چیزی که باید می‌پذیرفتیم خودِ کانسپت بود که از ابتدا نسبتاً روشن بود؛ اما در «2U» یک معضل اخلاقی جذاب و درگیرکننده در هسته‌ی داستان وجود دارد که هرچه جلوتر می‌رود، کم‌کم از حالتِ معضل بودن خارج می‌شود. هنوز هم موقعیت پیچیده‌ای هست، اما انگار فراموش کرده‌اند چه چیزی واقعاً مهم است و به مسیرهای بد توضیح‌داده‌شده‌ای رفته‌اند. فرقی نمی‌کند از کدام زاویه به این فیلم نگاه کنید: اگر بخواهید آن را کمدی ببینید، بندرت خواهید خندید؛ اگر به‌عنوان فیلم ترسناک نگاه کنید، هرگز نمی‌ترسید؛ و اگر دنبال کشف قاتلِ این بار باشید، به‌دنبال‌گویی بی‌فایده است چون معمای فیلم نسبتاً سرراست است. واقعاً دوست ندارم درباره‌ی این فیلم غر بزنم چون بازیگرانش را دوست دارم و از فیلم اول لذت بردم، اما سخت است ناراحت نشد وقتی می‌بینی این دنباله می‌تواند بار دوم دیدنِ فیلم اول را هم تضعیف کند. وقتی قسمت اول راهی برای ادامه‌ی ماجراها باز نگذاشته، بهتر است صرفاً برای دلِ ساخته شدنِ دنباله سراغش نروند. می‌دانم، می‌دانم... پول. بی‌خیال. نمی‌خواهم این نقد را با حسرت تمام کنم، پس بازیگرها را که فوق‌العاده‌اند به پایان می‌سپارم. همه عالی‌اند و امیدوارم لااقل این فیلم بتواند برخی از این بازیگران را به کانون توجه بکشد، مخصوصاً جسیکا روته. او دامنه‌ی عظیمی از حالت‌های چهره و توانایی فوق‌العاده‌ای در تغییر سریع احساسات دارد؛ می‌تواند در چند ثانیه ترس، غم و شادی را به‌خوبی نشان دهد، حتی با اشک. او یک بسته‌ی کامل است. امیدوارم در سال‌های آینده نقش اصلی در یک سریال بزرگ یا نقش مکمل در یک بلاک‌باستر یا فیلمِ مخصوص اسکار به‌دست آورد. قطعاً جیسون بلوم برای او برنامه‌هایی دارد. در مجموع، «Happy Death Day 2U» شایسته‌ی موفقیت گیشه‌ای که دارد نیست. این فیلم به‌خاطر موفقیت غافل‌گیرکننده‌ی نسخه‌ی ۲۰۱۷ اعتبار زیادی می‌گیرد و این در حق قسمت اول ناعادلانه است. این دنباله نه‌تنها به‌نادرستی جزئیات غیرضروریِ قسمت قبلی را بازنویسی می‌کند، بلکه آن بازنویسی را به محور اصلی داستان تبدیل کرده و مدام به مخاطب یادآوری می‌کند که باید آن را بپذیرد. این فیلم به‌اندازه‌ی نسخه‌ی اصلی خنده‌دار، ترسناک، خاص یا به‌طرزی شگفت‌آور سرگرم‌کننده نیست، و اگر بازگشت بازیگران اجراهای قوی ارائه نمی‌دادند، این یکی از بدترین فیلم‌های سال می‌شد. خوشبختانه چند لحظه‌ی خوب هست و جسیکا روته به‌تنهایی فیلم را از نقدی بسیار منفی‌تر نجات می‌دهد. و لطفاً یک دنباله‌ی سوم نسازید! همین را رها کنید. امتیاز: C- --- افت قابل‌توجهی نسبت به «Happy Death Day» اول، اما من کماکان نسبت به این فیلم راضی بودم. مشکلاتی وجود دارد. گفتن اینکه تکراری است به‌نظر بدیهی می‌آید با توجه به محتوا، اما مسئله این نیست که «2U» همان کارِ فیلم اول را انجام می‌دهد، بلکه این است که همان کار را انجام می‌دهد و همه چیزهای تغییر یافته هم «بدتر» شده‌اند. من توضیح یا چیز زیادی که در «2U» دیدم لازم نداشتم. اما اگر قرار بود برای «Happy Death Day» دنباله‌ای ساخته شود، ناگزیر چیزی باید تغییر می‌کرد. همان‌طور که گفتم، من از این متنفر نبودم؛ واقعاً از آن خوشم آمد؛ فقط فکر نمی‌کنم به سطح قسمت اول برسد — که آن هم خوب بود اما عالی نه. امتیاز نهایی: 2.5 از 5 — نکات زیادی داشت که برایم جذاب بود، اما به‌عنوان یک کل چندان موفق نبود. --- از ابتدا فکر می‌کردم داستان به شخصیت دیگری منتقل شود، اما در عوض برگشت به شخصیت اصلی فیلم اول. علاوه بر این، وقتی شنیدم دنباله در حال ساخت است، حدس زدم داستان حول لوری خواهد بود که سعی می‌کند با همان موقعیت خنده‌دار تری را بکشد ولی شکست می‌خورد. با این حال، این دنباله سرگرم‌کننده بود.