فیلم Great Freedom 2021

جالب است که تا سال 1994 بود که آلمان غربی سرانجام ماده نفرت‌انگیز 175 را لغو کرد؛ قانونی که برای مردان همجنس‌گرا مجازات کیفری وضع می‌کرد. فرانتس روگوفسکی در نقش «هوفمان» بازی می‌کند؛ مردی که به‌طور مکرر برای برقراری رابطه جنسی با سایر مردان در مکان‌های عمومی دستگیر می‌شود و به‌خاطر نقض این قانون بارها روانه زندان می‌گردد. فیلم، داستان نسبتاً تیره و غم‌انگیز زندگی...

جالب است که تا سال 1994 بود که آلمان غربی سرانجام ماده نفرت‌انگیز 175 را لغو کرد؛ قانونی که برای مردان همجنس‌گرا مجازات کیفری وضع می‌کرد. فرانتس روگوفسکی در نقش «هوفمان» بازی می‌کند؛ مردی که به‌طور مکرر برای برقراری رابطه جنسی با سایر مردان در مکان‌های عمومی دستگیر می‌شود و به‌خاطر نقض این قانون بارها روانه زندان می‌گردد. فیلم، داستان نسبتاً تیره و غم‌انگیز زندگی او در پشت میله‌ها را بازگو می‌کند؛ از عشق‌هایش در زندان — از جمله با «اسکار» (توماس پرن) و «لئو» (آنتون فن لوکه) — تا دوستی در حال‌رشدش با «ویکتور» (گئورگ فریدریش) که در ابتدا راست‌گرا و خصمانه است، و خشونت ساختار زندان که کیفیت زندگی او را تا حدی پایین می‌آورد که گویا از جانوران خیابانی هم کمتر شده است. روگوفسکی که کمی مرا به یاد خواکین فینیکس می‌اندازد، در این نقش بسیار خوب است؛ شخصیت او در طول داستان دامنه‌ای از احساسات را تجربه می‌کند — عشق، ناامیدی، خشم و گهگاه شادی — و حتی به فرار از زندان نیز فکر می‌کند. وقتی سرانجام از نظر قانون «آزاد» اعلام می‌شود، چنان به سازوکارهای نهادی زندان خو گرفته که آزادی به آن اندازه‌ای که انتظار داشت برایش جذاب نیست. دیدن این فیلم آسان نیست؛ تأثیرش افزون‌تر می‌شود وقتی بدانیم بخش بزرگی از دوره حبس او تحت حفاظت سربازان آمریکایی بوده است. ریتم فیلم کند است و روایت گهگاه به عقب و جلو می‌پرد، بنابراین نیاز به تمرکز دارد، اما اگر حتی اندکی به رنج‌های مردی که صرفاً به‌خاطر همجنس‌گرایی‌اش زندانی شده علاقه‌مند هستید، دیدن آن ارزشش را دارد.