فیلم Flesh and Fantasy 1943

«خرافات...» فیلم آنتولوژی ژولین دوویویه (1943) سه داستانی با حال و هوای فراطبیعی را روایت می‌کند. داستان اول در کارناوال مردی گرا در نیواورلئان می‌گذرد و دربارهٔ هنریتا ساده و تلخ‌مزاج (بتی فیلد) است که انتخاب یک نقاب، زندگی‌اش را به‌طور قابل‌توجهی تغییر می‌دهد. بخش دوم دربارهٔ یک کف‌بین (توماس میچل) است که پیش‌بینی می‌کند مارشال تایلر (ادوارد جی. رابینسون) مرتکب قتل خواهد شد. بخش سوم...

«خرافات...» فیلم آنتولوژی ژولین دوویویه (1943) سه داستانی با حال و هوای فراطبیعی را روایت می‌کند. داستان اول در کارناوال مردی گرا در نیواورلئان می‌گذرد و دربارهٔ هنریتا ساده و تلخ‌مزاج (بتی فیلد) است که انتخاب یک نقاب، زندگی‌اش را به‌طور قابل‌توجهی تغییر می‌دهد. بخش دوم دربارهٔ یک کف‌بین (توماس میچل) است که پیش‌بینی می‌کند مارشال تایلر (ادوارد جی. رابینسون) مرتکب قتل خواهد شد. بخش سوم ماجرای یک هنرمند سیرک (چارلز بویر) است که عملاً با دختری (باربارا استن‌ویک) روبه‌رو می‌شود که در رؤیاهای پرآشوبش ظاهر می‌شده است. عنوان فیلم کمی بلندپروازانه‌تر از محتوای واقعی‌اش به‌نظر می‌رسد، اما این اثر هنوز هم به‌عنوان یک نمونهٔ محکم در شاخهٔ آنتولوژیِ سینمای کلاسیک قابل‌اعتناست. همان‌طور که اغلب در این نوع آثار رخ می‌دهد، کیفیت داستان‌ها متفاوت است. قرار بود فیلم در ابتدا چهار بخش داشته باشد، اما داستان آغازین حذف و بازنویسی شد و تبدیل به فیلم بلند «سرنوشت» شد که سال بعد اکران شد. این موضوع تا حدی توضیح می‌دهد که چرا چینش فصل‌های «Flesh and Fantasy» نامتوازن به‌نظر می‌رسد و متأسفانه پایان‌بندی فیلم ضعیف‌ترین بخش را در خود جای داده است. نقطهٔ قوت ثابت در تمام داستان‌ها، جلوهٔ تصویری است؛ دو عکاس فیلم‌برداری، استنلی کورتز (The Night of the Hunter) و پل ایوانو (The Suspect)، ماهرانه ماهیت اثیری و خیال‌پردازانهٔ مضمون‌ها را ثبت کرده‌اند. بخش مردی گرا حال‌وهوایی دلپذیر و کمی نامتعادل دارد، بصری‌هایی بسیار نوآر و شخصیت‌پردازی‌هایی لطیف و آزاردهنده. بخش دوم که حولِ کف‌بینی می‌چرخد، تهدیدی سایه‌وار و هراس‌انگیز را منتقل می‌کند؛ رابینسون بزرگ در آن بخش تحت عذابی آینه‌وار قرار می‌گیرد و فرجامش تیره‌تر از دو بخش دیگر است. در نهایت اما بخش پایانی، که قرار است اوج باشد، چندان جرقه‌ای ایجاد نمی‌کند؛ تنها بخش‌های اکشن روی سیم‌بازی کمی هیجان‌ دارند، در حالی که داستان عشقِ ناموفق، هستهٔ رؤیاییِ جذاب را خفه می‌کند. کار فنی فیلم در مجموع خوب است و برای علاقه‌مندان به این نوع ژانر، ارزش تماشا دارد. امتیاز: ۷ از ۱۰.