فیلم Canary Black 2024

نمی‌توانم چیز زیادی برای توصیه دربارهٔ Canary Black پیدا کنم. با پیروی از فرمول شناخته‌شدهٔ DEI، این فیلم هم از آن دسته آثارِ «قهرمان زن» است که قهرمانش با مردان ورزشکار و اغلب دو برابرِ اندازه‌اش روبه‌رو می‌شود و آن‌ها را شکست می‌دهد (ظاهراً به لطف «قدرتی» که زیست‌شناسی را نادیده می‌گیرد). اما این تنها ضعف فیلم نیست. فیلم پر از قراردادهای غیرمنطقی و اتفاقات محیرالعقول است:...

نمی‌توانم چیز زیادی برای توصیه دربارهٔ Canary Black پیدا کنم. با پیروی از فرمول شناخته‌شدهٔ DEI، این فیلم هم از آن دسته آثارِ «قهرمان زن» است که قهرمانش با مردان ورزشکار و اغلب دو برابرِ اندازه‌اش روبه‌رو می‌شود و آن‌ها را شکست می‌دهد (ظاهراً به لطف «قدرتی» که زیست‌شناسی را نادیده می‌گیرد). اما این تنها ضعف فیلم نیست. فیلم پر از قراردادهای غیرمنطقی و اتفاقات محیرالعقول است: مثلاً قهرمان، یک سرجنگی/مین فعال را مثل توپ از پنجره به بیرون می‌زند و بدون کوچک‌ترین آسیبی از صحنه جان سالم به در می‌برد. علاوه بر این، او با کفش پاشنه‌بلند مبارزه می‌کند در حالی که حریفان به طرز عجیبی اغلب یکی‌یکی حمله می‌کنند، و وقایع بسیار مصلحت‌آمیز و راحتی مثل پیدا شدنِ چاقویی دقیقاً در جای مناسبِ ماشین برای بریدن بست‌های پلاستیکی رخ می‌دهد. بازی‌ها قابل قبول‌اند. من با کیت بکینسیل مشکلی ندارم و برای ری استیونسون احترام زیادی قائلم (که متأسفانه درگذشت و در سریال Rome فوق‌العاده بود). خلاصه اینکه Canary Black بین سادگی و به‌کلی مضحک بودن نوسان می‌کند و بین این دو حالتی میانه و قابل‌توجهی وجود ندارد.