فیلم Chronicle 2012

اندرو، جوانی منزوی و awkward (با بازی دَن دیهَن) به دعوت پسرعمویش مت، که شخصیتی اجتماعی‌تر است (با بازی الکس راسل)، به یک مهمانی می‌رود تا حال او را بهتر کند. اندرو در خانه با مشکلاتی جدی مواجه است؛ مادرش به سرطان مبتلاست و هزینه‌های درمان او بسیار بالا رفته و پدرش یک الکلی بدرفتار است. اندرو دوربین ویدئویی قدیمی‌اش را با خود می‌آورد تا......

اندرو، جوانی منزوی و awkward (با بازی دَن دیهَن) به دعوت پسرعمویش مت، که شخصیتی اجتماعی‌تر است (با بازی الکس راسل)، به یک مهمانی می‌رود تا حال او را بهتر کند. اندرو در خانه با مشکلاتی جدی مواجه است؛ مادرش به سرطان مبتلاست و هزینه‌های درمان او بسیار بالا رفته و پدرش یک الکلی بدرفتار است. اندرو دوربین ویدئویی قدیمی‌اش را با خود می‌آورد تا... نمی‌دانم، شاید رنج‌های زندگی‌اش را ثبت کند. در مهمانی، مت از همراهی اندرو و دوربینش کمی خجالت‌زده می‌شود و از او جدا می‌شود تا با چند نفر از بچه‌های محبوب وقت بگذراند، از جمله استیو (با بازی مایکل بی. جوردن) که به شدت محبوب و در عین حال شخصیت خوبی دارد. دوربین برای اندرو دردسرهایی به وجود می‌آورد و او به‌طور غیررسمی از مهمانی بیرون انداخته می‌شود. استیو او را در بیرون پیدا کرده و به همراه مت به یک سوراخ عجیب در جنگل نزدیک می‌برد. آنها در این سوراخ که بیشتر شبیه یک تونل است، به یک سنگ فضایی نورانی و ترسناک برمی‌خورند. پس از خروج از سوراخ، متوجه می‌شوند که قادر به استفاده از قدرتی ملایم از تلکینزیس هستند و می‌توانند اجسام را با ذهن خود حرکت دهند. آنها با تمرین می‌توانند این قدرت را تقویت کنند و به زودی از بلند کردن آجرهای لگو به پرواز در هوا می‌رسند. اندرو به‌ویژه در این "استعداد" جدیدش خوب عمل می‌کند، اما این موضوع برای او مشکل‌ساز می‌شود، زیرا در حالی که مت و استیو تمایل دارند از قدرت‌هایشان برای شوخی‌های ملایم و شاید سفر به مکان‌های جالب استفاده کنند، زندگی خانگی اندرو و انزوا و نوسانات خلقی‌اش او را به سمت استفاده از قدرتش به شیوه‌های خطرناک‌تر سوق می‌دهد. با فیلم «کرونیکل»، نویسنده مکس لندیس و کارگردان جوش ترانک توانسته‌اند موضوعات تکراری را به شکلی تازه و معقول با بودجه‌ای نسبتاً کم به تصویر بکشند. این فیلم کامل نیست؛ روایت اول شخص به دلایلی گاهی از زاویه دوربین منطقی به نظر نمی‌رسد و برخی از خشم‌های اندرو در بخش دوم فیلم به طور غیرمنصفانه‌ای نامتناسب به نظر می‌رسند. اما اینها مسائلی هستند که پس از تماشای فیلم به ذهنم رسید. لحن و ریتم فیلم و بازی‌های سه جوان تازه‌قدرت‌دار به خوبی فیلم را تا دقیقه ۷۸ پیش می‌برند. این فیلم توصیه می‌شود.