فیلم Thor: Ragnarok 2017

بررسیِ رگناروک بدون لو دادن کامل سخت است، پس خلاصه می‌گویم: - چند مورد کوچک در این فیلم مرا آزار داد. - از تعداد زیادی از اتفاقات فیلم واقعاً خوشم آمد. - ثور: رگناروک بهترین فیلم جهان سینمایی مارول نیست. - اما ثور: رگناروک سرگرم‌کننده‌ترین فیلم جهان سینمایی مارول است. - آیا ممکن است لطفاً از گذاشتن هر چیزی از پردهٔ سومِ فیلم‌تان در تریلرهای آن فیلم، در سطح جهانی...

بررسیِ رگناروک بدون لو دادن کامل سخت است، پس خلاصه می‌گویم: - چند مورد کوچک در این فیلم مرا آزار داد. - از تعداد زیادی از اتفاقات فیلم واقعاً خوشم آمد. - ثور: رگناروک بهترین فیلم جهان سینمایی مارول نیست. - اما ثور: رگناروک سرگرم‌کننده‌ترین فیلم جهان سینمایی مارول است. - آیا ممکن است لطفاً از گذاشتن هر چیزی از پردهٔ سومِ فیلم‌تان در تریلرهای آن فیلم، در سطح جهانی جلوگیری شود؟ ممنون بابت وقت‌تان. ۴ ستاره. امتیاز نهایی: ★★★★ — جذابیت بسیار زیاد. یکی از علاقه‌مندی‌های شخصی. بهترین فیلم کمیک‌بوکیِ ۲۰۱۷ این فیلم یکی از سرگرم‌کننده‌ترین آثار دنیای سینمایی مارول تا به امروز است و پیشرفتی عظیم نسبت به ثور: دنیای تاریک محسوب می‌شود. کیت بلانشت در نقش هلای، الههٔ مرگ، یک ضدقهرمان بسیار بهتر از مالکیتِ ضعیفِ دنیای تاریک است. شخصیت‌های آزاردهنده‌ای مثل دارسیِ کَت دِنینگز و ساده‌لوحیِ جینِ ناتالی پورتمن اصلاً حس نمی‌شوند و غیبت‌شان خوشایند است. در عوض، والکریِ تِسا تامپسون اضافه شده؛ زنی جنگجو که خودش از عهدهٔ مبارزه برمی‌آید و فقط نقش معشوق ثور را ندارد. جف گلدبلوم در نقش گرندمستر حسابی خنده‌دار است و نبردهای گلادیاتوری را در سیارهٔ ساکار اداره می‌کند. لذت واقعی فیلم اما دیدن رابطهٔ عشق-نفرتِ میان ثور و برادرِ خوانده‌اش، لوکی است. آن رابطه تنها نکتهٔ نجات‌بخشِ دنیای تاریک بود و خوشحال‌کننده است که در این فیلم توسعه یافته است. همچنین دوستیِ ثور با بروس بنر/هالک (مارک رافالو) عالی از کار درآمده. تنها چیزی که دوست نداشتم سرنوشتِ "جنگجویان سه‌گانه" بود — آنها لیاقتِ بهتر از این را داشتند. در کل، فیلم کمیک‌بوکیِ خوبی است. از اولین لحظه، ثور: رگناروک با انرژی و سبک تازه‌ای روی پرده می‌جهد: جف گلدبلوم، استفادهٔ زیبا از رنگ‌ها و ترکیب‌بندی‌های تصویری، موسیقی‌ای الهام‌گرفته از دههٔ ۸۰ و کمدی‌ای که واقعاً خنده‌دار است. به طرز عجیبی، ثور: رگناروک هم تاریک‌ترین فیلم در سراسر دنیای مارول است — چون با نابودیِ یک جهان سروکار دارد — و هم سبک‌بال‌ترینِ آن‌ها. این فیلم بسیار شبیه اثر تایکا وایتیتی است که از اساطیر و شخصیت‌های مارول استفاده می‌کند: پیچش‌ها و برگشت‌های شوکه‌کننده، کمدی هوشمندانه، و معرفی یا بازمعرفیِ دلپذیرِ برخی از بهترین شخصیت‌های دنیای مارول که بی‌صبرانه منتظر دیدن بیشترشان هستم. راستی، یادتان نرود که جف گلدبلوم هم در فیلم هست! این فیلم استاندارد جدیدی برای دنیای سینمایی مارول تعیین می‌کند. خنده‌دار، سرگرم‌کننده و بسیار شاداب است. مسیر کاملاً متفاوت و موفقی نسبت به دو فیلم قبلی گرفته و انفجاری رنگارنگ است. خیلی حیف شد. من دو فیلم اول ثور را دوست داشتم و انتظار داشتم سومی هم در همان سطح باشد، اما فکر می‌کنم امروز ساختن یک سه‌گانهٔ ماندگار مثل ماتریکس کار خیلی سختی شده. فیلم‌های مارول معمولاً بین سکانس‌های اکشن شوخی می‌گذارند، اما نمی‌دانم این بار چه کردند. تمرین و هماهنگی صحنه‌های رزمی ضعیف بود و نمی‌فهمم چرا ثور طوری رفتار می‌کرد که انگار خیلی تلاش می‌کند خنده‌دار باشد. علیرغم همهٔ نفرت‌هایی که اطراف این فیلم بود، من واقعاً از آن لذت بردم. اگر مثل من از طرفدارانِ بزرگ ثور هستید، احتمالاً از هر چیزی که با حضور او بیاید خوشتان خواهد آمد. شخصیت ثور وقتی با اونجرهاست عالی‌ست، اما به‌عنوان یک شخصیت مستقل با داستان خودش چندان خوب عمل نمی‌کند. ناراحت‌کننده است چون او پتانسیل زیادی داشت. داستان می‌توانست عالی باشد، اما به نظرم نویسندگان در فیلمنامه تنبل شده‌اند و ترجیح داده‌اند به ثور شوخی‌های پیش‌پاافتاده‌ای بدهند که او را شبیه بچه‌ای نشان می‌دهد که خیلی سعی دارد خنده‌دار باشد، نه خدای تندرِ قدرتمندی که دو فیلم اول او را ساخته بودند. من طرفدارِ بزرگِ ثورم اما نتوانستم کاری که با شخصیت او در این فیلم کردند را بپسندم. می‌فهمم که او شرایط سختی را می‌گذراند، اما تبدیلش از خدای رعد و برقِ عظیم به مرد-بچّه‌ای که برق می‌زند، توهین‌آمیز است. می‌دانم خیلی‌ها کمدی فیلم را بامزه ندیدند، اما خانواده‌ام و من واقعاً آن را دوست داشتیم! به‌عنوان کسی که طرفدار استندآپ کمدی‌ست، می‌توانم بگویم این فیلم واقعاً جواب داد. بیشتر جوک‌ها زمان‌بندی بی‌نقصی داشتند و با استایلِ دیِدپن اجرا شدند. دوست دارم باز هم فیلمی شبیه این ببینم! واقعاً نمی‌فهمم همه چرا از این فیلم متنفرند. من و بقیهٔ تماشاگران در سینما از اول تا آخر از خنده روده‌بر شدیم. کمدی بچه‌گانه، صحنه‌های مبارزهٔ تکراری و با اینکه باید بگویم طرح داستان خلاقانه بود، اما برای من تأثیری نداشت. این همان فیلم ثور نبود که انتظارش را داشتم. با توجه به اینکه مارول در دو فیلم اول ثور عملکرد خیلی خوبی داشت، تعجب می‌کنم که این یکی تبدیل به شوخی بزرگی شده است. اگر از شوخی‌های کودکان هشت‌ساله و تک‌جمله‌های سطحی لذت می‌برید، بروید و این فیلم را تماشا کنید. در غیر این صورت، فیلم دیگری انتخاب کنید. خب، وقت را گذراند. صادقانه بگویم از فیلم متنفر نبودم اما آن‌طور که فیلم‌های دیگر مارول سرگرم‌کننده بودند، این یکی را به همان اندازه نیافتم. این فیلم برای من کافی بود. انتظار بیشتری از ثور داشتم؛ او خدای تندر است و می‌شد کارهای زیادی با او کرد، اما در این فیلم نتوانستند این را انجام دهند. همیشه موسیقی متنِ ثور جذاب بود، اما نه در این فیلم. دو فیلم قبلی ثور لحنِ بیشتر «خدایی» داشتند. چرا آن فضا را حفظ نکردند و در فیلم سوم از آن استفاده نکردند؟ این یک پسرفت بزرگ برای ثور است.