فیلم The Ladykillers 1955

همیشه فکر می‌کردم هربرت لوم چهره‌ی فوق‌العاده‌ای برای کمدی دارد؛ در این فیلم نیز در کنار سیسیل پارکر می‌درخشد — بازیگرانی که همیشه دست‌کم گرفته می‌شوند، اما می‌توان روی اجرای ثابت و قابل‌اعتمادِ نقش‌های کمیکِ بی‌دست‌وپا از آن‌ها حساب کرد. الک گینس و پیتر سلرز هم طبق انتظاری که از آن‌ها داریم بازی می‌کنند، بنابراین در این اثر کمتر مرا تحت‌تأثیر قرار دادند. کیتی جانسون...

همیشه فکر می‌کردم هربرت لوم چهره‌ی فوق‌العاده‌ای برای کمدی دارد؛ در این فیلم نیز در کنار سیسیل پارکر می‌درخشد — بازیگرانی که همیشه دست‌کم گرفته می‌شوند، اما می‌توان روی اجرای ثابت و قابل‌اعتمادِ نقش‌های کمیکِ بی‌دست‌وپا از آن‌ها حساب کرد. الک گینس و پیتر سلرز هم طبق انتظاری که از آن‌ها داریم بازی می‌کنند، بنابراین در این اثر کمتر مرا تحت‌تأثیر قرار دادند. کیتی جانسون برای نقش «خانم ویلبرفورس» تحسین‌های زیادی دریافت کرده؛ هرچند کنجکاوم بدانم تا چه حد واقعاً بازی می‌کرد یا بیشتر خودش بود — در مصاحبه‌هایی که دیده‌ام انگار تقریباً نقش خودِ او را بازی می‌کرد. این کمدیِ اندکی تیره از کمپانی ایلینگ نشان می‌دهد که گینس و همدستانش وانمود می‌کنند نوازنده‌اند و در خانه‌ی فرسوده‌ی او مشق می‌کنند در حالی که نقشه‌ی سرقت جسورانه‌ای را برای به‌دست آوردن مبلغ هنگفت ۶۰٬۰۰۰ پوند می‌کشند. آنچه دنبال می‌آید ترکیبی باکلاس از لحظات نزدیک به شکست و ضرب‌آهنگ دقیق کمدی است که گاهی تماشاگر را تا لبه‌ی صندلی نگه می‌دارد؛ اما به نظرم به‌خوبی آثار اواخر دهه‌ی ۴۰ نیست — برای رسیدن به لحن تهدیدآمیزِ نیم‌ساعت پایانی تا حدی از جذابیت و لطیفه‌هایش می‌کاهد و از این جنبه آن تأثیر را چندان دوست ندارم. با این حال فیلمی کلاسیک است و بازسازی 4K اخیر، رنگ‌ها را زنده‌تر نشان می‌دهد و شایسته‌ی این بازسازی است. فیلمی واقعاً باکیفیت! «قاتلان خانم» تماشای سرگرم‌کننده‌ای است. سبک کمدی‌اش کاملاً با دوران خودش هم‌خوانی دارد و این به‌صورت مثبت است، زیرا کمدی فیزیکیِ آن بدون شک دیدنی و لذت‌بخش است. بازیگران همگی شایسته‌ی ذکرند؛ اما برای من الک گینس، هربرت لوم و کیتی جانسون برجسته‌اند. فیلم از نظر بصری هم باشکوه است — دکور خانه‌ی ویلبرفورس را واقعاً دوست داشتم. سرگرمی از آغاز تا پایان؛ بیش از این چه می‌توان خواست؟