فیلم No Hard Feelings 2020

این فیلم بیش از آنکه به‌خاطر نوآوری یا جالب‌بودن درام قابل‌توجه باشد، به‌خاطر پرداختن به کشش هم‌جنس‌گرایانه بین دو پسر جوان مهاجر ایرانی قابل‌توجه است. پرویس (بنی رادژای‌پور) کمی ولگرد خیابانی است که هنگام دزدی دستگیر می‌شود و به کار در یک مرکز نگهداری محکوم می‌گردد؛ جایی که با خواهر و برادر، بنفشه (بنفشه هورمزدی) و آمون (ایدین جلالی) آشنا می‌شود. در حالی که آن‌ها...

این فیلم بیش از آنکه به‌خاطر نوآوری یا جالب‌بودن درام قابل‌توجه باشد، به‌خاطر پرداختن به کشش هم‌جنس‌گرایانه بین دو پسر جوان مهاجر ایرانی قابل‌توجه است. پرویس (بنی رادژای‌پور) کمی ولگرد خیابانی است که هنگام دزدی دستگیر می‌شود و به کار در یک مرکز نگهداری محکوم می‌گردد؛ جایی که با خواهر و برادر، بنفشه (بنفشه هورمزدی) و آمون (ایدین جلالی) آشنا می‌شود. در حالی که آن‌ها در تلاش برای گرفتن وضعیت اقامتی در آلمان‌اند، بین پرویس و آمون پیوندی شکل می‌گیرد. رابطه‌شان در ابتدا پنهانی است اما کم‌کم اعتماد به نفسشان افزایش می‌یابد. فیلم تا حدی کلیشه‌ای‌ست، اما میان این دو پسر شیمی‌ای وجود دارد و روایت به نگرش‌های مذهبی و اجتماعی نسبت به این جوانان و سختی‌هایی که با آن مواجه‌اند — حتی در آلمان دههٔ ۲۰۲۰ — می‌پردازد. همچنین تا حدی مسائلی را که مهاجران مختلف هنگام ورود و ماندن در اتحادیهٔ اروپا تجربه می‌کنند نشان می‌دهد، هرچند این جنبه‌ها ساده‌سازی شده‌اند ولی ذکرشان واجب است. فیلم‌های درام با محوریت همجنسبازی قطعاً در حال بهتر شدن‌اند. در این اثر چند صحنهٔ جنسی هم هست، و اگرچه شخصیت‌پردازی‌ها تا حدودی ناپخته‌اند، شخصیت‌ها بیشتر در کانون توجه‌اند؛ فیلم ممکن است چندان در ذهن باقی نماند، اما برای نود دقیقه توجه تماشاگر را به اندازهٔ کافی حفظ می‌کند.