فیلم Reign Over Me 2007

دندان‌پزشک «آلان» (دن چیدل) مطب موفقی دارد، زندگی خانوادگی آرامی با همسر و دو فرزند و حتی یک ولوو. ظاهراً راضی به نظر می‌رسد، اما کم‌کم تحت فشار قرار می‌گیرد—خصوصاً وقتی بیمار «آنجلا» (لیو تایلر) از او می‌خواهد روی روکش دندانِ قبلی‌اش هم دوباره روکش بگذارد! یک بعدازظهر در راه بازگشت، «آلان» صدای هدفون‌پوش «چارلی» (آدام سندلر) را می‌شنود و او را به خاطرات اشتراک...

دندان‌پزشک «آلان» (دن چیدل) مطب موفقی دارد، زندگی خانوادگی آرامی با همسر و دو فرزند و حتی یک ولوو. ظاهراً راضی به نظر می‌رسد، اما کم‌کم تحت فشار قرار می‌گیرد—خصوصاً وقتی بیمار «آنجلا» (لیو تایلر) از او می‌خواهد روی روکش دندانِ قبلی‌اش هم دوباره روکش بگذارد! یک بعدازظهر در راه بازگشت، «آلان» صدای هدفون‌پوش «چارلی» (آدام سندلر) را می‌شنود و او را به خاطرات اشتراک منزل در دوران کالج می‌برد. آنچه نمی‌داند این است که حوادث یازده سپتامبر تأثیر عمیقی بر دوستش گذاشته و «چارلی» که انگیزه‌ای برای زندگی ندارد، در گردبادی از ناامیدی فرو رفته و به کسی نیاز دارد تا درباره‌اش حرف بزند—چیزی که به‌سختی قابل استخراج است. چارلی از زندگی و از خودش ناامید شده؛ پرسش این است که آیا دوستش می‌تواند در میان غم و تنهایی او و در مواجهه با جنبه‌های تاریک زندگی خودش کمکی بکند یا نه. نیمهٔ پایانی فیلم تا حدودی آن را جبران می‌کند، به‌ویژه وقتی تنها چیدل و سندلر می‌مانند تا رابطه‌ای بسیار شخصی و عاطفی را به نمایش بگذارند. متأسفانه برای من شدت عاطفی کافی نبود و حواس‌پرتی‌های زیادی روایت را تضعیف کردند؛ شاید هدف مقایسهٔ ناراحتی‌های جزئیِ آلان با تراژدی‌های چارلی بوده، اما پرداختِ شخصیتِ چارلی به اندازهٔ لازم عمیق نیست و تلاش‌ها برای ایجاد طنز اغلب بی‌اثر می‌ماند. موضوع سخت و حساسی است و فیلم گاهی با قدرت به آن می‌پردازد، اما این قدرت پیوستگی و قاطعیت لازم را ندارد. شاید سندلر در تلاش است نشان دهد توانایی‌هایش فراتر از یک نوع نقش است، اما برای من چندان قانع‌کننده نبود.