فیلم کره ای The Wailing 2016

پدرى که برای سلامت دخترش می‌جنگد؛ مروری بر فیلم «گاکسونگ / The Wailing» فیلم تازه‌ی نویسنده و کارگردان «The Chaser» و «The Yellow Sea» این بار در ژانر وحشت-هیجان‌انگیز است و در روستایی کوچک می‌گذرد که ساکنانش با رخدادهای عجیبی روبه‌رو می‌شوند. محور اصلی داستان یک مأمور پلیس محلی است که شاهد یک‌سری اتفاقات مرموز و نگران‌کننده می‌شود؛ قتل‌های خانوادگی، رؤیاهای عجیب، و در ادامه مبتلا...

پدرى که برای سلامت دخترش می‌جنگد؛ مروری بر فیلم «گاکسونگ / The Wailing» فیلم تازه‌ی نویسنده و کارگردان «The Chaser» و «The Yellow Sea» این بار در ژانر وحشت-هیجان‌انگیز است و در روستایی کوچک می‌گذرد که ساکنانش با رخدادهای عجیبی روبه‌رو می‌شوند. محور اصلی داستان یک مأمور پلیس محلی است که شاهد یک‌سری اتفاقات مرموز و نگران‌کننده می‌شود؛ قتل‌های خانوادگی، رؤیاهای عجیب، و در ادامه مبتلا شدن دختر خردسال او به وضعیتی که به نظر جن‌گیری می‌آید. وقتی اوضاع جدی می‌شود، خانواده برای نجات دختر از الههٔ محلی و مراسم سنتی طلب کمک می‌کنند؛ نقطه‌ای که فیلم پرتاب‌های ناگهانی و پیچ‌وتاب‌های تندتری نشان می‌دهد. فضای اولیه فیلم تا حدی طنز سیاه دارد تا شخصیت اصلی برای بیننده معرفی شود: مردی که پلیس است اما از امور ماورایی می‌ترسد. روایت کند و منظم پیش می‌رود و نویسنده و کارگردان زمان زیادی صرف پرورشِ شخصیت‌ها و فضا کرده‌اند. این باعث می‌شود تماشاگران صبور بمانند، اما برخی بخش‌ها طولانی و تکراری به‌نظر می‌رسد و دیالوگ‌ها گاهی بیش از حد عمومی و کم‌ثمرند. با این حال بازی‌ها قوی‌اند؛ به‌ویژه بازیگر نقش دختر (Hwan-hee Kim) و اجرای برجستهٔ Jun Kunimura که با حداقل حرف‌زدن تاثیر زیادی می‌گذارد. فیلم از نظر بصری چشم‌نواز است: قاب‌ها زیبا و سکانس‌های خون و خون‌ریزی واقعی و بی‌پرده‌اند. نمایش آداب و باورهای شمن‌پرستیِ کره جنوبی بدون سانسور و با جزئیات فرهنگی انجام شده و این جنبه‌ فرهنگی یکی از جذابیت‌های اثر است. تم‌ها گسترده‌تر از یک وحشت صرف هستند؛ فیلم به مسائل روان‌شناختی، دودستگی اخلاقی و شک‌وتردیدِ شخصیت‌ها می‌پردازد و تا لحظات پایانی تماشاگر را در هاله‌ای از گیجی نگه می‌دارد. نقدها دربارهٔ پایان‌بندی متناقض‌اند: برای برخی تکه‌های پایانی گیج‌کننده و ناواضح است و ممکن است پس از تماشا به توضیحات بیشتری نیاز داشته باشید؛ برای عده‌ای دیگر، همین پایانِ پیچیده و نامطمئن، بخش درخشان و هنریِ فیلم است. برخی تماشاگران پیشنهاد می‌کنند که دیدن فیلم دوباره به فهم بهتر کمک می‌کند، هرچند زمان طولانی فیلم (حدود دو و نیم تا سه ساعت) ممکن است تماشای دوم را دشوار کند. نکات منفی که از منتقدان شنیده می‌شود: مدت‌زمان طولانی و کش‌دار بودنِ برخی نیمهٔ اول، دیالوگ‌های کم‌ثمر در برخی صحنه‌ها، و احیاناً پایان‌بندی‌ای که برای همه راضی‌کننده نیست. از طرف دیگر نکات مثبت شامل فیلم‌برداری قوی، بازی‌های برجسته، فضای مهیب ولی فرهنگی، و خلق آثاری نو در ژانر وحشت است. هشدار: فیلم شامل صحنه‌هایی از سوءرفتار با حیوانات است که برای برخی تماشاگران آزاردهنده خواهد بود. امتیازدهی منتقدان متفاوت است: از میانِ نظرات، امتیازهایی مانند 7.5/10 و 66/100 آمده و بعضی آن را اثری برجسته و حتی «شاهکار» خوانده‌اند. به‌طور کلی اگر از فیلم‌های کره‌ای و پرداختِ فرهنگی به آیین‌ها و شمن‌پرستی خوشتان می‌آید، یا دوست دارید وحشت روان‌شناختیِ پیچیده ببینید، این فیلم ارزش دیدن دارد—هرچند باید برای داستانی طولانی و کمی مبهم آماده باشید.