فیلم کره ای Peninsula 2020

باید اعتراف کرد که اشتیاق یئون سانگ-هو مسری است و اگرچه Peninsula هرگز به هیجان آثار منبعش نمی‌رسد، به‌نوعی در یک قالب ساده، بی‌تظاهر و رضایت‌بخش سرگرم‌کننده است. اما اگر سانگ‌هو می‌خواهد مردم به دزدیدن از او ادامه دهند، باید دست از دزدی این‌قدر آشکار از دیگران بردارد. — جیک وات خلاصه: من نسبتاً امیدوار بودم چون این ژانر مورد علاقه‌ام است و Train to Busan (قطار...

باید اعتراف کرد که اشتیاق یئون سانگ-هو مسری است و اگرچه Peninsula هرگز به هیجان آثار منبعش نمی‌رسد، به‌نوعی در یک قالب ساده، بی‌تظاهر و رضایت‌بخش سرگرم‌کننده است. اما اگر سانگ‌هو می‌خواهد مردم به دزدیدن از او ادامه دهند، باید دست از دزدی این‌قدر آشکار از دیگران بردارد. — جیک وات خلاصه: من نسبتاً امیدوار بودم چون این ژانر مورد علاقه‌ام است و Train to Busan (قطار بوسان) فیلمِ نسبتاً خوبی بود. با این حال، این فیلم ناامیدی بزرگی بود. نکات مثبت: - داستان که چهار سال پس از Train to Busan اتفاق می‌افتد و پیش‌زمینه و بسط نسبتاً قابل قبولی برای بیشتر وقایع دارد. - فضاسازی کلی نیز دلپذیر است. نکات منفی: - حفره‌های بزرگ در طرح داستانی که برخی‌شان آن‌قدر آشکارند که عملاً لذت بردن از فیلم را دشوار می‌کنند. - جلوه‌های بصری مربوط به خودروها، به‌ویژه فیزیک آنها، بسیار ضعیف است؛ آن‌قدر بد که حتی یک سگ مرده هم بهتر از آن عمل می‌کرد. بدتر اینکه این صحنه‌ها سهم نامتناسبی از فیلم را تشکیل می‌دهند و دیدن‌شان من را واقعاً عصبانی کرد—در حالی که من عاشق فیلم‌های زامبی و تعقیب و گریزهای ماشینی هستم. - پایان‌بندی بیش از حد نمایشی و اغراق‌آمیز است — تا حدی که به کمدی شباهت دارد؛ حتی اگر بقیه فیلم خوب بود، این پایان همه چیز را خراب می‌کرد. Peninsula با انتظارات بسیار بالا به‌عنوان دنباله یکی از بهترین فیلم‌های زامبی آمد. این فیلم ارتباط چندانی با پیش‌درآمدش، Train to Busan، ندارد، بنابراین حتی اگر نسخه اول را ندیده باشید هم می‌توانید آن را ببینید. داستان گروه دیگری را دنبال می‌کند که با قایق پناهندگان از کره فرار کرده و به هنگ‌کنگ رفته‌اند؛ چهار سال بعد، بازماندگان به کره‌ای متروکه بازمی‌گردند تا اموال رهاشده را غارت کنند—کاری که باید آسان باشد، اما اینچئون آن‌قدر خالی نیست که تصور می‌کردند. با وجود صحنه‌های اکشن فراوان و جلوه‌های بصری خوب، Peninsula در بازیگری نقش‌های فرعی ضعیف عمل کرده است. بازیگران اصلی نسبتاً خوب‌اند، اما بازی شخصیت‌های خارجی (غیرکره‌ای) گاهی خنده‌دار است. همچنین بخش‌هایی از روایت و بعضی صحنه‌های اکشن به‌شدت غیرقابل‌باورند. با این حال، Peninsula همچنان فیلم خوبی است و در فهرست «بهترین فیلم‌های زامبی» جایگاه بالایی دارد؛ شاید تنها انتظار نسبت به Train to Busan بیش از حد بالا بوده است. Train to Busan یکی از فیلم‌های مورد علاقه‌ام از سینمای کره است و معتقدم یکی از بهترین فیلم‌های آخرالزمان زامبی است، شاید حتی بهترین. بنابراین درباره قسمت جدیدی که در همان جهان می‌گذرد بسیار هیجان‌زده بودم. این فیلم دنباله مستقیم داستان اصلی نیست، اما ظاهراً درست پس از آغاز همه‌گیری رخ می‌دهد. متأسفانه در عمل ناامیدکننده است. با وجود بدل‌کاری‌های نفس‌گیر و سکانس‌های اکشنِ شدید، دلیل موفقیت فیلم پیشین تمرکز آن بر شخصیت‌ها بود. با توسعه مؤثر شخصیت‌ها و ایجاد پیوند عاطفی قوی بین آن‌ها، شیوع زامبی‌ها تأثیرگذاری بیشتری پیدا می‌کرد چون مخاطب واقعاً برای سرنوشت افراد نگران می‌شد. همه عناصر فنی تا حد امکان تقویت شده و فیلم تبدیل به داستانی ویران‌کننده از نظر احساسی می‌شد. یئون سانگ-هو تلاش کرده با میان‌بری همان احساس را در این «دنباله» به‌دست آورد و همین از ابتدا این اثر را محکوم کرده است. هر رابطه عمدتاً مصنوعی به‌نظر می‌رسد و تصمیمات یا رویدادهایی که قرار است دلخراش باشند، اثری بر مخاطب نمی‌گذارند. حتی صحنه‌های اکشن نیز به‌دلیل استفاده افراطی از CGI در تعقیب و گریزهای ماشینی به سطح نسخهٔ اول نمی‌رسند. تقریباً هر پانزده دقیقه یک نقص منطقی بزرگ رخ می‌دهد و برخی شخصیت‌ها یا کاملاً ساده‌لوح‌اند یا به‌شکلی باورنکردنی فراتر از سن و تجربه‌شان هوشمند رفتار می‌کنند. Peninsula محیط واقع‌گرایانه‌ای را که Train to Busan ساخته بود بیش از حد به سمت خیال‌پردازی می‌کشاند. امتیاز: C- من طرفدار بزرگ سینمای کره هستم—مدت‌ها قبل از Parasite هم این‌طور بودم—و در چند سال اخیر بیشتر از آثار آمریکایی، فیلم کره‌ای تماشا کرده‌ام. دلم نمی‌خواهد این را بگویم، اما این یکی از آثار بهترشان نبود. می‌دانم تا حدی به ژانر مربوط می‌شود؛ من هم تا حد امکان از موضوع زامبی‌ها خسته شده‌ام. Train to Busan فیلم فوق‌العاده‌ای بود، اما از این یکی زیاد خوشم نیامد. شروع فیلم عالی است ولی در نهایت آدم را ناامید می‌گذارد. سال‌ها برای دیدن این فیلم صبر کردم و بسیار هیجان‌زده بودم؛ افتتاحیه آن را به‌عنوان ماجرایی سریع و پرهیجان و احساس‌برانگیز معرفی کرد. آنچه دریافت کردم ریتمی سریع بود اما دنباله واقعی برای یکی از فیلم‌های زامبی مورد علاقه‌ام نبود. اگر از طرفداران فیلم‌های اکشن و زامبی هستید شاید این فیلم برایتان مناسب باشد، اما این همان دنباله‌ای نیست که من و بسیاری دیگر انتظارش را داشتیم.