فیلم هندی The Power 2021

ایده‌ای عالی، بازی‌های قوی و فضاسازی مؤثر که همه‌اش توسط فیلمنامه‌ای یکنوا و بی‌اعتماد به تماشاگر خراب شده است. سی دقیقه‌ی اولِ The Power واقعاً جذاب است. بازیگران قوی، به‌ویژه رز ویلیامز کاریزماتیک در نقش ول، فیلم را در بخش توضیحی داستان همراهی می‌کنند. متأسفانه وقتی این داستان ارواح به پرده‌ی دوم می‌رسد، فیلم به مجموعه‌ای از کلیشه‌ها، طرح‌ریزی ضعیف و مونولوگ‌های سنگین تبدیل می‌شود....

ایده‌ای عالی، بازی‌های قوی و فضاسازی مؤثر که همه‌اش توسط فیلمنامه‌ای یکنوا و بی‌اعتماد به تماشاگر خراب شده است. سی دقیقه‌ی اولِ The Power واقعاً جذاب است. بازیگران قوی، به‌ویژه رز ویلیامز کاریزماتیک در نقش ول، فیلم را در بخش توضیحی داستان همراهی می‌کنند. متأسفانه وقتی این داستان ارواح به پرده‌ی دوم می‌رسد، فیلم به مجموعه‌ای از کلیشه‌ها، طرح‌ریزی ضعیف و مونولوگ‌های سنگین تبدیل می‌شود. فیلمنامه همه‌اش متن است و هیچ زیرمتنی ندارد؛ به‌جای ایجاد حس هراس یا نامأنوس، The Power به تماشاگر اثری شبیه یک برنامه‌ی مدرسه‌ای پس از کلاس تحویل می‌دهد — آرایش بصری قوی اما بدون عمق یا طنین احساسی، مثل تابلوی مقوایی کنار جاده. مکانی فرسوده، آدم‌هایی فرسوده، انسانیتی فرسوده. فضایی بسیار دلهره‌آور در این ساختمان با احساس‌های وهم‌انگیز، تجلیات شبح‌گون و نیروهای نامرئی. بی‌اعتمادی و شایعات فراوان از سوی کارکنانی که بیش از حد تنبل‌اند و در موقعیت‌شان راحت شده‌اند. زیبا و تسخیرکننده، همه‌ی کلیشه‌های یک مرکز تسخیرشده‌ی کلاسیک را دارد. تسخیرِ درنهایت تنها کسی که اهمیت می‌دهد و دردی که بر او وارد می‌شود، مرا با لبخندی سیاه از دلِ سیاهم خوشحال می‌کند. ساکت‌ها باید شنیده شوند.