فیلم Viy 1967

به نظر می‌رسد این یکی از معدود فیلم‌های «ترسناک» ساخته‌شده در دوران شوروی باشد و خوب از خرافات مردمی روستایی که از سایه‌های خود می‌ترسند بهره می‌برد. خُما (لئونید کوراولیوف) کشیش جوانی است که مأمور نگهبانی شبانه کنار جسد زنی جوان شده است. او در یک کلیسای چوبی کوچک زندانی می‌شود و باید از بدن او در برابر ارواح شیطانی محافظت کند—ارواحی که ممکن است...

به نظر می‌رسد این یکی از معدود فیلم‌های «ترسناک» ساخته‌شده در دوران شوروی باشد و خوب از خرافات مردمی روستایی که از سایه‌های خود می‌ترسند بهره می‌برد. خُما (لئونید کوراولیوف) کشیش جوانی است که مأمور نگهبانی شبانه کنار جسد زنی جوان شده است. او در یک کلیسای چوبی کوچک زندانی می‌شود و باید از بدن او در برابر ارواح شیطانی محافظت کند—ارواحی که ممکن است از اعماق جهنم برخیزند و فقط او را نه، بلکه خود خُما را هم فاسد کنند. «وی» که نام فیلم نیز از او اقتباس شده، قدرتمندترینِ این دیوهاست و مصرّ است که جوان را فریب دهد—اما آیا ایمان و توان این مرد خدا پیروز خواهد شد؟ من از این فیلم خوشم آمد؛ شاید فیلمنامه تا حدی بیش از حد منظم باشد، اما جلوه‌های تصویری جذاب‌اند و در میان صحنه‌های آشوب، شوخی‌های گزنده و عمدی وجود دارد: تابوت‌ها و ساکنانشان در کلیسا می‌چرخند و با ترساندن خُما که اغلب وحشت‌زده و معصوم است، صحنه‌ها را زنده می‌کنند. پایان‌بندی را باید دید تا لذت برد. چند دقیقه ابتدایی که حال و هوای افسانه‌ای دارد شما را دلسرد نکند؛ این فیلم به‌راحتی به‌اندازه آثار استودیوی هامر در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ سرگرم‌کننده است و چند شخصیت فرعی عجیب‌وغریب هم دارد که در طول هشتاد دقیقه پرشتاب، فیلم را پویا نگه می‌دارند.