فیلم 3022 2019

با وجود حفره‌های علمی و منطقی در 3022، بخش روان‌شناختی فیلم قابل‌اطمینان است و ایده‌ی اصلی و بازی‌ها جذاب‌اند. دوست دارم وقتی آدم‌های آینده در فضا سیگار معمولی می‌کشند. شاید از نظر علمی درست نباشد، اما از نظر نمادین کاملاً معنی‌دار است. سیگار تنها وسیله‌ای برای خودکشی نیست؛ نمادی از دل‌زدگی شخصیت‌هاست. سیگار کشیدن به‌معنای «کشتن وقت» است، عادتی که به‌خاطر نبودِ چیز بهتر شکل می‌گیرد....

با وجود حفره‌های علمی و منطقی در 3022، بخش روان‌شناختی فیلم قابل‌اطمینان است و ایده‌ی اصلی و بازی‌ها جذاب‌اند. دوست دارم وقتی آدم‌های آینده در فضا سیگار معمولی می‌کشند. شاید از نظر علمی درست نباشد، اما از نظر نمادین کاملاً معنی‌دار است. سیگار تنها وسیله‌ای برای خودکشی نیست؛ نمادی از دل‌زدگی شخصیت‌هاست. سیگار کشیدن به‌معنای «کشتن وقت» است، عادتی که به‌خاطر نبودِ چیز بهتر شکل می‌گیرد. در سفینه‌های فضایی در 3022 لابد بازه‌های طولانی و یکنواختی وجود دارد، دقیقاً مثل ناسترومو (قبل از اینکه شخصیت‌ها ترجیح دهند کسل باشند تا مرده). ایستگاه فضایی پانگه‌آ سوخت‌گیری می‌کند تا فضاپیماهایی را که به اولین کلونی فضایی زمین، اروپا وان، می‌روند تأمین کند. خدمه‌های چرخشی از کشورهای مختلف در نوبت‌های ده‌ساله پانگه‌آ را نگهداری می‌کنند. چهار فضانورد آمریکایی برای آغاز دورهٔ خود می‌رسند. آن‌ها کاپیتان جان لین (اومار اپس)، مهندس جکی میلر (کیت والش)، دکتر ریچارد والین (انگوس مک‌فادین) و لیزا براون (میراندا کسگرو) هستند. جکی احتمالاً آن‌قدر فضا را دوست دارد که نوزادش را روی زمین می‌گذارد، و لیزا نیز بخش اعظم دههٔ بیست زندگی‌اش را در ایستگاه می‌گذراند. دو سال اول شکایتی ندارند، اما در سال سوم رخوت آغاز می‌شود؛ چیزی که شاید تا حدودی توضیح دهد چرا جان و جکی رابطهٔ عاشقانه‌ای برقرار می‌کنند—رابطه‌ای که در مقامِ جایگزینی برای سیگار عمل می‌کند. پنج‌سال اول بی‌صدا و مؤثر در مونتاژ آغازین خلاصه می‌شود؛ مجموعه‌ای از ویگِت‌ها با همراهی پیانو و سازهای زهی. داستان اصلی زمانی آغاز می‌شود که ریچارد مجبور می‌شود جان را که از کابوس‌های شبانه و دیگر مشکلات رنج می‌برد، به‌اصطلاح دچار جنون فضایی تشخیص دهد. جان دیگر از نظر روانی صلاحیت فرماندهی مأموریت را ندارد، و این به‌ناگهان باعث می‌شود سایر اعضای خدمه نیز پست‌های خود را ترک کنند؛ امری که جکی را نگران آیندهٔ حرفه‌ای‌شان می‌کند. این نگرانی‌ها خیلی زود بی‌اهمیت می‌شوند وقتی آن‌ها یک کمربند سیارکی را کشف می‌کنند جایی که زمانی سیارهٔ زمین بزرگ و زنده بود. اپس، والش و مک‌فادین هر یک مسیرهای منحصربه‌فردی را در سراشیبی جنون خوب بازی می‌کنند. کسگرو هم نقش کوچکتری دارد، اما زبان و شیوه‌اش ممکن است طرفداران سریال‌های قبلی‌اش را شوکه کند. افکت‌های ویژه از آتش ساختگیِ حواس‌پرت‌کن تا نماهای بیرونی یادآور 2001: A Space Odyssey متفاوت‌اند. 3022 تلاشی کمتر بلندپروازانه اما درخور توجه است.