فیلم Better Watch Out 2016

«Better Watch Out» (با عنوان دیگر Safe Neighborhood) ساخته کریس پک‌اور، یک تریلر ترسناکِ زیرکانه و آمیخته با طنز سیاه است که حال و هوای جشن کریسمس را وارونه می‌کند. فیلم با ریتمی تند و نیش‌دار، از سنت‌های تکراری ژانر «نفوذ به خانه» بهره می‌گیرد اما آنها را به‌گونه‌ای زیرکانه بازتعریف و وارونه می‌سازد؛ از قصه کلیشه‌ای پرستار بچه‌ای که باید از کودک مراقبت کند...

«Better Watch Out» (با عنوان دیگر Safe Neighborhood) ساخته کریس پک‌اور، یک تریلر ترسناکِ زیرکانه و آمیخته با طنز سیاه است که حال و هوای جشن کریسمس را وارونه می‌کند. فیلم با ریتمی تند و نیش‌دار، از سنت‌های تکراری ژانر «نفوذ به خانه» بهره می‌گیرد اما آنها را به‌گونه‌ای زیرکانه بازتعریف و وارونه می‌سازد؛ از قصه کلیشه‌ای پرستار بچه‌ای که باید از کودک مراقبت کند تا تم‌های زیرپوستی مربوط به زندگی مرفه حومه شهر، همه در خدمت خلق فضایی آزاردهنده، در عین حال شوخ و گزنده قرار می‌گیرند. داستان حول خانواده لِرنِر می‌گذرد که پدر و مادرشان برای رفتن به مهمانی، لوک دوازده‌ساله را با پرستارش، اشلی، تنها می‌گذارند. لوک (با بازی لوی میلر) دلباخته اشلی (اولیویا دی‌جونگ) است و تلاش‌های بچگانه و عصبی‌وار او برای جلب توجه دختر، یکی از محورهای مرکزی فیلم است. ابتدا پیام‌ها و تماس‌های مشکوک و اختلال‌های الکترونیکی فضای تنش‌آمیزی ایجاد می‌کنند تا اینکه حضور واقعی نفوذگران، وضعیت را به مرحله‌ای خطرناک و نفس‌گیر می‌رساند. از این نقطه به بعد، اشلی باید از خود و لوک دفاع کند و فیلم با نوسانی از لحظاتِ تپش‌آور، خشونتِ رنگارنگ و پیچش‌های غافلگیرکننده پیش می‌رود. پک‌اور و هم‌نویسنده‌اش زَک کان فیلمنامه‌ای پرانرژی و بی‌پروا نوشته‌اند که قصد دارد مخاطب را به‌صورت مداوم غافلگیر کند و به‌جای تکیه بر کلیشه‌های آشنا، با بازی دادن روی انتظارات بیننده، سرنخ‌ها را جابه‌جا کند. فیلم سرشار از لحظات گزنده و طنز سیاهی است که گاهی مرز خوش‌ذوقی و بدطعم بودن را به‌هم می‌زند؛ بنابراین ممکن است برای همه مخاطبان خوشایند نباشد، اما اگر با ذهنی باز و انتظار تجربه‌ای متفاوت وارد سینما شوید، پاداش‌های زیادی در انتظار شماست. بازی‌ها از نقاط قوت فیلم‌اند: اولیویا دی‌جونگ با لهجه آمریکایی قابل‌قبول و حضور قاطعش، نقش اشلی را از قالب «دختر جیغ‌زن» بیرون می‌آورد و در موقعیت‌های پرتنش توانمندی خود را نشان می‌دهد. لوی میلر در نقش لوک، با بازی قابل‌درکِ نوجوانی که به‌سرعت بالغ می‌شود، مخاطب را همراه می‌کند. اد اکسن‌بولد به‌عنوان دوستِ لوک و پاتریک واربورتون و ویرجینیا مدسن در نقش والدین، هرچند کوتاه اما مؤثر ظاهر می‌شوند. حضور بازیگرانی چون دِیکر مونتگمری و آلِکس میکیچ نیز به پویایی گروه بازیگران کمک می‌کند. از لحاظ لحن، فیلم بیشتر یک طنز هجوآمیزِ تلخ است تا یک اثر صرفاً ترسناک؛ این کند و کاو در روحیه‌های متزلزل نوجوانی، حرص و ولع و حسادت، و همچنین نقد زندگی موزون و بی‌دغدغه‌ی طبقات مرفه، «Better Watch Out» را به تجربه‌ای روان‌شناسانه‌تر بدل کرده است. برخی از مخاطبانِ سخت‌گیر ژانر ممکن است نسبت به انتخاب قهرمانان نوجوان و نحوه پرداختن به موضوع ناراحت شوند یا توقع تجربه‌ای کلاسیک‌تر و ترسناک‌تر داشته باشند، اما برای کسانی که دنبال چیزی متفاوت، غیرقابل‌پیش‌بینی و تندخو هستند، فیلم پیشنهادی جذاب است. خلاصه اینکه «Better Watch Out» فیلمی است تدارک‌دیده برای تماشاگرانی که از ترکیب طنز سیاه، خشونت رنگی و پیچش‌های غافلگیرکننده لذت می‌برند؛ اثری که ژانر نفوذ به خانه را با نگاه تیزبینانه‌ای به‌سوی نقدِ فضای مرفه حومه شهر می‌برد و با انرژیِ بازیگران جوانش بیننده را همراه می‌کند. اگر دنبال یک تجربه کریسمسی متفاوت و تکان‌دهنده هستید، این فیلم ارزش دیدن دارد.