فیلم Barbarian 2022

«باربارین» فیلمی پیچیده و بی‌نظیر است. قبل از دیدن فیلم، فکر می‌کردم حدس خوبی از روند داستان دارم و آماده‌ی یک فیلم ترسناک کلیشه‌ای و کمیک هستم، اما چقدر اشتباه می‌کردم. تقریباً تمام تریلر، فقط بخش اول فیلم را نشان می‌داد و همین باعث شد تا در مورد مسیر فیلم کاملاً سردرگم بمانم. این حس ندانستن به تنش سنگینی که در سراسر فیلم جریان دارد می‌افزاید....

«باربارین» فیلمی پیچیده و بی‌نظیر است. قبل از دیدن فیلم، فکر می‌کردم حدس خوبی از روند داستان دارم و آماده‌ی یک فیلم ترسناک کلیشه‌ای و کمیک هستم، اما چقدر اشتباه می‌کردم. تقریباً تمام تریلر، فقط بخش اول فیلم را نشان می‌داد و همین باعث شد تا در مورد مسیر فیلم کاملاً سردرگم بمانم. این حس ندانستن به تنش سنگینی که در سراسر فیلم جریان دارد می‌افزاید. نوعی پارانویا بین تماشاگر و شخصیت اصلی شکل می‌گیرد؛ هرگز نمی‌دانی به چه کسی اعتماد کنی، حتی اگر همه نشانه‌های قابل‌اعتماد بودن را نشان دهد. در سینمای ترسناک امروز، دیدن فیلمی که به جای اتکا صرف به جیپ-اسکِرها روی ساختن تنش تکیه کند، نادر است. البته فیلم از این لحظات غافلگیرکننده هم خالی نیست، اما آن‌ها برای تقویت و رساندن اوج به سکانس‌های طولانی تنش و بیم به‌کار رفته‌اند. بازیگران به‌طور کلی درخشان هستند. جورجینا کمپبل فوق‌العاده است. بیل اسکارسگارد گاه‌به‌گاه کمی دست‌وپاچلفتی به‌نظر می‌رسد، اما فکر می‌کنم این به انتخاب بازیگری او بازمی‌گردد، چون شخصیت او نوعی آدم بامحبت و دست‌پاچلفتی است. جاستین لانگ نمایش را هم می‌دزدد؛ شخصیت او کمی سبکی و کسی را به وجود می‌آورد که تماشاگر می‌تواند واقعاً علیه‌اش ریشه بدواند. فیلم در پرده سوم کمی از ریل خارج می‌شود، اما این موضوع از تجربه کلی «باربارین» نمی‌کاهد؛ در واقع فکر می‌کنم این بخش به فیلم هویتی یکتا می‌بخشد. امتیاز: ۸۷٪ حکم: عالی ------------ من جاستین لانگ را دوست دارم؛ او در «جیپرز کریپرز» فوق‌العاده بود، اما «باربارین» دست‌کم الهام‌بخش نیست. این مسئله به بازیگران ارتباطی ندارد. بدون لو دادن خیلی از نکات، «باربارین» اندکی شبیه «تپه‌ها چشم دارند»، «روانی» و «کازیمودو» به‌نظر می‌رسد. مشکل اصلی فیلمنامه و اجراست. داستان خیلی طول می‌کشد تا جان بگیرد، حفره‌های روایی عجیب و بی‌منطق دارد و پرده‌گشایی اصلی خیلی زود رخ می‌دهد. آنچه پس از آن می‌ماند، بیشتر حس یک فیلم دوم را می‌دهد. در ادامه تنها تکرارِ خط اصلی پیشین با چند چرخش جزئی است که فیلم را به سوی پایانی نسبتاً ناخوشایند هدایت می‌کند. هر گونه حس ترس و تنشی که به‌طرزی ظریف در بخش اول ساخته شده بود نیز تا حدی از بین می‌رود؛ چون می‌دانی چه چیزی در راه است. خلاصه اینکه، این فیلم انگار از فیلم‌های ترسناک دیگر قرض گرفته و به‌بدترین شکل باعث شده تجربه‌ای بی‌ارتباط اما قابل پیش‌بینی و نه چندان ترسناک یا حتی جذاب پدید آید. تنها چیزی که فیلم را سرپا نگه می‌دارد، بازی‌هاست که در سطح بالایی‌اند، اما همان‌طور که بارها گفته‌ام، بازی‌های خوب به‌تنهایی کافی نیستند. ------------ برای بسیاری از طرفداران ژانر وحشت، «باربارین» ممکن است جذاب و منحصربه‌فرد باشد، اما من آن را در حد قابل‌قبولی یافتم؛ بیشتر احساس عجیبی و ناراحتی به‌دست می‌دهد تا ترس شدید، و آن‌قدرها هم برجسته نیست که دیگران می‌گویند. «باربارین» پیش از دیدنم سروصدای زیادی داشت و انتظارات بالا بود. هرچند فیلم ذهنم را منفجر نکرد، اما می‌توانم بفهمم چرا خیلی‌ها آن را ارزیابی بالاتری می‌کنند. فضایی تازه با طعنه‌هایی شبیه آثار جوردن پیل داشت؛ داستانی که پیش‌تر بارها گفته شده، اما با رویکردی تازه. از بهم‌پیوستن روایت‌های مختلف و اشاره‌های واضح به کلیشه‌هایی که مردم خطرها و نشانه‌های هشدار را نادیده می‌گیرند، لذت بردم. با این حال بعضی عناصر ترسناک برایم عجیب بودند و موجود فیلم آن‌قدر غریب است که گاهی بیشتر ناراحت‌کننده یا ناخوشایند از ترسناک است. فیلم بدی نیست، اما آن‌طور که منتقدان می‌گفتند مرا تحت‌تأثیر قرار نداد. ------------ زک کرگر داستان‌گویی منحصربه‌فردی در این فیلم ترسناک ارائه داده که بیننده را شگفت‌زده می‌کند؛ از یک پیش‌فرض کلیشه‌ای، قصه‌ای جذاب، پرتنش و پُرمعنا ساخته شده که تعریف «آدم خوب» را به شکلی درخشان بررسی می‌کند. فیلم بازی با انتظار تماشاگر را بلد است، به‌خصوص برای طرفداران ژانر که به روندهای فرمولیک عادت کرده‌اند؛ از راه پیچش‌های هیجان‌انگیز و تغییرات ناگهانیِ لحن. جورجینا کمپبل بیشتر از دیگران می‌درخشد، اما تمام بازیگران در تجسم این ایده که «ظاهر می‌تواند فریبنده باشد» نقش مهمی ایفا می‌کنند. تماشای فیلم پیشنهاد می‌شود — بدون پیش‌اطلاعات بروید. امتیاز: B+ ------------ وقتی تتس (با بازی جورجینا کمپبل که بعضاً گرایش به اغراق در بازی دارد) به ایرب‌ان‌بی‌اش می‌رسد، متوجه می‌شود که خانه قبلاً توسط کیت (بیل اسکارسگارد) اشغال شده است. هر دو قرار بوده‌اند آن‌جا باشند — یک اشتباه در رزرو — و پس از شروعی کمی نامطمئن و با خوردن یک بطری شراب قرمز، موافقت می‌کنند شب را تقسیم کنند. صبح هنگام که تتس دنبال دستمال توالت می‌گردد، با اتاقی مخفی در زیرزمین روبه‌رو می‌شود که به‌نظر می‌رسد برای کارهای شریرانه استفاده شده است. وقتی دوست تازه‌اش برمی‌گردد، او هم شروع به کاوش می‌کند و بعداً شبکه‌ای از تونل‌ها را کشف می‌کنیم که ساکنانی عجیب دارند... به نفع سازنده، باید گفت نوعی وحشت خفقان‌آور در این بخش وجود دارد، اما از همان ابتدا با منطق کلی قضایا قانع نشدم — چه کسی در حال عادی چنین چیزی را کشف می‌کند و بعد تنها و بدون رعایت احتیاط‌های ابتدایی شروع به کاوش می‌کند؟ درام و خطر تا حدودی به ما تحمیل شده‌اند، در حالی که در دنیای طبیعی باید زنگ‌های هشدار به صدا درمی‌آمدند و می‌گفتند «نه، این کار را نکن». در هر صورت معلوم می‌شود که اِی‌جی (جاستین لانگ) صاحب خانه است و وقتی می‌آید و می‌بیند هنوز چمدانشان آن‌جا مانده، وارد ماجراجویی در تونل‌ها می‌شود و ریتم فیلم کمی تند می‌شود چون فرار ضرورت می‌یابد در مقابل دشمنی که گولوم را شبیه کلودیا شیفر نشان می‌دهد. تماشای فیلم لذت‌بخش است و من از آن خوشم آمد، اما با واقع‌نمایی سناریوها مشکل داشتم و شاید چون کمی ترسو هستم، هرگز کاملاً قانع نشدم. با این حال سرگرم‌کننده است و نسبت به بسیاری از عناوینی که اخیراً در این ژانر عرضه شده‌اند، در رده‌های بالاتر قرار می‌گیرد. ------------ برای این فیلم حتماً «بدون اطلاع قبلی» بروید. هیچ نقد و تریلری را نخوانید؛ فقط بروید و تجربه کنید. ------------ تتس (جورجینا کمپبل) در ایرب‌ان‌بی‌ای اقامت می‌گیرد و آن را از قبل رزروشده توسط کیت (بیل اسکارسگارد) می‌بیند. داستان سپس در مسیرهای غیرمنتظره‌ای پیش می‌رود و تا پایان شما را در حالت حدس‌زدن نگه می‌دارد. این ترس و تعلیق درست و کهنه‌مدرسه‌ای شبیه «زنجیر ارّه» است؛ بسیار پرتنش و پرشتاب. هرچه کمتر بدانید بهتر است، پس دیگر نخوانید و شروع به تماشا کنید. ------------ «باربارین» فیلم ترسناک بسیار خوبی از نظر سبک و فیلمنامه است. از همان ابتدا بیننده را جذب می‌کند و فیلمبرداری طوری عمل می‌کند که در یک صحنه خانه را مرموز نشان می‌دهد و در صحنه بعدی گرم و دنج؛ ارائه کلی استادانه است و در طول داستان چندین بار ناگهانی تغییر لحن دارد. بازیگران، به‌ویژه جورجینا کمپبل، در کل عالی‌اند. این یکی از آن فیلم‌هاست که با «فریب» شخصیت‌های هوشمند و تا حدی قابل‌درک به موقعیت‌های ناتوان‌کننده و شدید، ترس را عمیق‌تر می‌کند به‌جای اتکا به کلیشه‌های اسلشر. «باربارین» با پیچش‌های غیرمنتظره شما را لحظه‌به‌لحظه بیدار نگه می‌دارد و تنها در ربع پایانی به چند کلیشه مرسوم فیلم‌های ترسناک متوسل می‌شود. در کل فیلمنامه، بازیگران و شخصیت‌ها عالی‌اند. فیلم ترسناک، هیجان‌انگیز، زننده، آزاردهنده و گاهی حتی کمی خنده‌دار است. به طرفداران ژانر شدیداً توصیه می‌شود.