فیلم Badlands 1973

هرگز گمان نمی‌بردم آنچه از کوچه‌ها و راه‌های فرعی این شهر آرام آغاز شد، در سرزمین‌های بایرِ مونتانا به پایان برسد. Badlands را ترنس مالیک نوشته و کارگردانی کرده است. در آن مارتین شین، سیسی اسپیسک، رامون بیری و وارن اوتس نقش‌آفرینی می‌کنند. موسیقی اثر از جورج تیپتون و جیمز تیلور است و فیلم‌برداری را تاک فوجیموتو، استیون لارنر و برایان پروبین بر عهده داشته‌اند. منتقدان اغلب...

هرگز گمان نمی‌بردم آنچه از کوچه‌ها و راه‌های فرعی این شهر آرام آغاز شد، در سرزمین‌های بایرِ مونتانا به پایان برسد. Badlands را ترنس مالیک نوشته و کارگردانی کرده است. در آن مارتین شین، سیسی اسپیسک، رامون بیری و وارن اوتس نقش‌آفرینی می‌کنند. موسیقی اثر از جورج تیپتون و جیمز تیلور است و فیلم‌برداری را تاک فوجیموتو، استیون لارنر و برایان پروبین بر عهده داشته‌اند. منتقدان اغلب بدلندز را تحسین کرده و آن را یکی از بهترین آثار آغازین یک کارگردان خوانده‌اند. شاید تا حدی بر اساس جنایات استارک‌وِدر-فوگِیتِ ۱۹۵۸ شکل گرفته باشد، هرچند سازندگان تأکید کرده‌اند همه شخصیت‌ها و موقعیت‌ها ساختگی‌اند. در هر صورت فیلم وجه‌های قابل‌تأملی دارد: از نظر بصری زیباست، حس سورئالی که گاهی در روایات مالیک دیده می‌شود به فیلم حالتی آشفته و تسخیرشده می‌بخشد و اسپیسک و شین با توجه به نقش‌هایی که بازی می‌کنند، خوب ظاهر شده‌اند. با این حال، برداشت مالیک درباره جوانان بی‌اخلاقِ دههٔ پنجاه آمریکا، فاسدشدن معصومیت، بیگانگی و امثال آن، به نظر من هرگز آن عمق لازم را ندارد تا آن‌طور که خیلی‌ها می‌گویند ویژه باشد. برخی معتقدند انگیزه‌ها و منطق گُنگِ کیت و هالی عمداً برای برانگیختن اندیشه طراحی شده، اما من می‌گویم بدون پایهٔ روان‌شناختی این شخصیت‌ها کسل‌کننده‌اند و تنها با بازی بازیگران زنده می‌شوند. روایت هالی ترفندی هوشمندانه از طرف مالیک است که باعث می‌شود مخاطب همچنان همراه بماند، چون ساختار فیلم تکراری است و بودن در همراهی کیت و هالی بدل به کاری خسته‌کننده می‌شود. از مسئلهٔ باورپذیری هم بهتر است حرفی نزنیم... می‌دانم نظر من اقلیت است، اما سه‌بار تلاش کردم تا این نبوغِ فرضی در Badlands را درک کنم و نتوانستم. افسانه و عرفانِ فراوانی حول این فیلم شکل گرفته و با گذر زمان تقویت شده است، اما هرچند بی‌شک زیبایی‌های ظاهری وجود دارد، در عمق چیزی شایان توجه نیست. 6/10