فیلم White Lightning 1973

«وایت لایتنینگ» (1973) — گوتیک جنوبی با برت رینولدز و اکشن گِیتر مک‌کلاسکی (برت رینولدز)، یک مشروب‌ساز محلی که در یک مزرعهٔ زندان در آرکانزاس زندانی بوده، زودتر از موعد آزاد می‌شود به این شرط که به مأموران فدرال کمک کند باند تولید مشروب غیرقانونی‌ای را که توسط یک کلانتر فاسد حمایت می‌شود از هم بپاشند؛ همان کلانتر (ند بیتّی) کسی است که برادر کوچکتر گِیتر...

«وایت لایتنینگ» (1973) — گوتیک جنوبی با برت رینولدز و اکشن گِیتر مک‌کلاسکی (برت رینولدز)، یک مشروب‌ساز محلی که در یک مزرعهٔ زندان در آرکانزاس زندانی بوده، زودتر از موعد آزاد می‌شود به این شرط که به مأموران فدرال کمک کند باند تولید مشروب غیرقانونی‌ای را که توسط یک کلانتر فاسد حمایت می‌شود از هم بپاشند؛ همان کلانتر (ند بیتّی) کسی است که برادر کوچکتر گِیتر را هم کشته است. «وایت لایتنینگ» درامی جنایی-مهیج از عمق جنوبِ ایالات متحده است که حال‌وهوای اوایل دههٔ ۷۰ را با ترکیبی از عناصر «دیلیورنس» (1972) و «I Walk the Line» (1970) و نشانه‌هایی از «بولیت» (1968) و نخستین فیلم‌های «دایرتی هری» به تصویر می‌کشد. ایدهٔ اصلی بعدها در «اسموکی و بندیت» (1977) به شکلی طنزگونه بازتاب یافت. سازندگان فیلم فضای گرم و خشنِ جنوبِ اوایل دههٔ ۷۰ را درست گرفته‌اند و شخصیت‌هایی باورپذیر خلق کرده‌اند که توسط بازیگرانی چون ند بیتّی، بو هاپکینز، جنیفر بیلینگزلی، مت کلارک و آر. جی. آرمسترانگ جان گرفته‌اند. «واکنشِ محلی» یا «واکنشِ تند» (مقایسه‌ای مناسب: «Walking Tall» 1973) می‌تواند نقطهٔ مقایسه باشد. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۱ دقیقه است و در بنتون، آرکانزاس و نواحی اطرافش (کیو، اسکات، لیتل راک، رایتزویل و الکساندر) فیلم‌برداری شده است. جمع‌بندی: صحنه‌های تعقیب و بدلکاری قابل قبولی دارد و برت رینولدز مثل همیشه جذاب است، اما داستان برایم کاملاً قانع‌کننده نبود و ذهنم گهگاه سرگردان می‌شد؛ شخصاً ترجیح می‌دهم آن وقت را صرف تماشای دوبارهٔ «اسموکی و بندیت» کنم. بعداً دنبالهٔ «گِیتر» را هم خواهم دید. نمره: B — امتیاز: 3 از 5