فیلم The Seventh Seal 1957

فیلمی جالب و نمادین درباره ایمان و معنای زندگی؛ تماشای آن ضروری است. داستان در اواخر دوران قرون وسطی می‌گذرد: شوالیه‌ای از شرکت در جنگ‌های صلیبی به وطنش در سوئد بازمی‌گردد و وقتی با چهره مرگ روبه‌رو می‌شود، برای خریدن وقت او را به بازی شطرنج دعوت می‌کند — شرط می‌گذارد که تا پایان بازی مرگ او را نبرد و در صورت پیروزی اجازه بازگشت خواهد...

فیلمی جالب و نمادین درباره ایمان و معنای زندگی؛ تماشای آن ضروری است. داستان در اواخر دوران قرون وسطی می‌گذرد: شوالیه‌ای از شرکت در جنگ‌های صلیبی به وطنش در سوئد بازمی‌گردد و وقتی با چهره مرگ روبه‌رو می‌شود، برای خریدن وقت او را به بازی شطرنج دعوت می‌کند — شرط می‌گذارد که تا پایان بازی مرگ او را نبرد و در صورت پیروزی اجازه بازگشت خواهد داشت. بازی به‌صورت پیوسته اجرا نمی‌شود و همین فرصت را به شوالیه می‌دهد تا در سفرش با همراهش یونس، از نزدیک تاثیرات مرگ‌ومیر ناشی از طاعون، جنگ‌های مذهبی، فقر، ترس و خرافه‌پرستی را بر مردم ببیند. او روزمرگی مردم با خطاها، فضائل، گناهان و دشواری‌هایشان را می‌بیند، و خودِ شوالیه نیز که آرام‌آرام از مرگ بیمناک می‌شود، گرفتار تردیدهای عمیق‌تری درباره ایمان و وجود خدا می‌گردد. در مسیر، او با گروهی از بازیگران دوره‌گرد آشنا می‌شود و قبول می‌کند آنها را از دل جنگل تا قلعه همراهی کند؛ ارتباط او با میا و جاف ممکن است به او انگیزه‌ای بدهد تا رفیق همیشگی‌اش را مغلوب کند — به شرط آنکه پس از همه این تجربه‌ها، واقعاً بخواهد این کار را بکند. پایان‌بندی ساده است، اما معنای عمیقی در خود دارد. این فیلمِ اینگمار برگمان، گویا ریشه در ترس خود او از مرگ دارد. مکس فون سیدو در نقش شوالیه یکی از بهترین اجراها را ارائه می‌دهد و بازی‌اش موثر و تأثیرگذار است. فیلم در طول دهه‌ها به شهرت رسیده و به‌عنوان یکی از آثار کلاسیک و ماندگار سینمای اروپایی شناخته می‌شود. با این حال، برای همه مناسب نیست: سادگی در نحوه پرداخت به موضوعات پیچیده و فلسفی و پایان مبهمی که در نگاه اول آسان‌فهم نیست، از دلایل نقد برخی مخاطبان است. فیلمِ سیاه‌وسفید با تصویربرداری سرد و مؤثرش، در مدت حدود نود دقیقه مسائل بنیادینی درباره ایمان، شک و تردید، سوء‌استفاده نهادها از ترس مرگ و مخاطرات اعتقاد کورکورانه طرح می‌کند و هنوز هم بر پرده‌ی بزرگ تأثیرگذار است.