فیلم The Girlfriend Experience 2009

صادقانه بگویم، به نظرم این بی‌مهری دو وجهی است: از یک طرف فیلمی تجربی است و از طرف دیگر ساشا گری سابقه بازی در فیلم‌های پورن دارد. در واقع او در آن فضا نامی بود — حتی رولینگ استون درباره‌اش مطلبی کار کرده بود. اما مسئله این است که او می‌تواند بازی کند. براندو نیست، اما به‌قدر کافی خوب بازی می‌کند که نتوان او را نفی...

صادقانه بگویم، به نظرم این بی‌مهری دو وجهی است: از یک طرف فیلمی تجربی است و از طرف دیگر ساشا گری سابقه بازی در فیلم‌های پورن دارد. در واقع او در آن فضا نامی بود — حتی رولینگ استون درباره‌اش مطلبی کار کرده بود. اما مسئله این است که او می‌تواند بازی کند. براندو نیست، اما به‌قدر کافی خوب بازی می‌کند که نتوان او را نفی کرد و حتی بخشی از کارش را تحسین کرد. اگر کمی صیقل بخورد شاید بتواند برای خودش جایگاهی پیدا کند… جدا از شهرت جنجالی رولینگ استون که او را «کثیف‌ترین زن جهان» نامیده و برچسب‌هایی مثل «آزمایش‌های عجیب سودربرگ»؛ آیا باید کسی را به‌خاطر امتحان کردن چیز جدید سرزنش کرد؟ من از کنار هم گذاشتن تکه‌های سفال و بررسی علائم برای حدس زدن تاریخ خسته می‌شوم؛ گاهی دلم می‌خواهد یک شی عتیقه عجیب بیابم تا اوضاع را تکان دهد. فکر می‌کنم هالیوود هم همین‌طور است — وقتی چیزی جدید عرضه می‌شود یا موفق می‌شود یا نه. حالا که در سن و سالی هستم که دیدن The Girlfriend Experience برایم جذاب‌تر از یک فیلم دیگر از مجموعه Oceans به‌نظر می‌رسد… اگر فیلمی هم شکست بخورد، لااقل پولم را بابت دیدن همان چیز تکراری هدر نداده‌ام. در این مورد کار تاحدی ناموفق بود، اما سال ۲۰۰۹ است و انتخاب‌های سینمایی خیلی زیاد نیست. آیا می‌خواهم باز هم فیلم‌هایی با بیگانگان و ربات‌ها و انفجارهای بیشتر ببینم؟ یک بازسازی دیگر؟ یا همان‌طور در خانه بنشینم و دوباره Dog Day Afternoon را ببینم؟ خب، سودربرگ این‌بار کاری ساخته که شبیه بقیه نیست — ارزش یک بار تماشا را دارد.