فیلم A Hidden Life 2019

یک اثر سمعی‌ـ‌بصری خوش‌ساخت همچون همه‌ی فیلم‌های مالیک؛ اما این‌بار بعد از «درخت زندگی» داستانی جذاب‌تر برای گفتن دارد. بااین‌حال، به نظر من بلند‌پروازی و ادعای ساختن اثری حماسی‌تر به‌نوعی علیه فیلم عمل می‌کند، زیرا «یک زندگی پنهان» بیش از حد کش‌دار است. خلاصهٔ داستان: فیلم بر پایهٔ واقعیت زندگی فرانز یاگرشتتر ساخته شده؛ کشاورز اتریشی‌ای که در آغاز سلطهٔ هیتلر از سوگند‌نامهٔ وفاداری به رژیم...

یک اثر سمعی‌ـ‌بصری خوش‌ساخت همچون همه‌ی فیلم‌های مالیک؛ اما این‌بار بعد از «درخت زندگی» داستانی جذاب‌تر برای گفتن دارد. بااین‌حال، به نظر من بلند‌پروازی و ادعای ساختن اثری حماسی‌تر به‌نوعی علیه فیلم عمل می‌کند، زیرا «یک زندگی پنهان» بیش از حد کش‌دار است. خلاصهٔ داستان: فیلم بر پایهٔ واقعیت زندگی فرانز یاگرشتتر ساخته شده؛ کشاورز اتریشی‌ای که در آغاز سلطهٔ هیتلر از سوگند‌نامهٔ وفاداری به رژیم امتناع می‌کند. مخالفت او به زندانی‌شدنش می‌انجامد و خانواده‌اش سال‌ها مورد آزار و تحقیر هم‌محلی‌ها قرار می‌گیرد. فیلم رابطهٔ عاشقانه و خانوادگی فرانز و همسرش فانی، ایمان او و هزینه‌های اخلاقی تصمیمش را دنبال می‌کند. سبک و اجرا: مالیک فرمول بصری و روایی همیشگی‌اش را تغییر نمی‌دهد—صدای‌رویی‌های زمزمه‌وار، دوربین‌های سهمگین و شناور، و تأکید بر طبیعت—اما این بار فضای تصویری فیلم حالتی متمایزتر دارد و بخش‌هایی از روایت از نامه‌های فرانز و فانی به هم برگرفته شده که صراحت و خطیّت بیشتری به صداگذاری می‌دهد. بازیگران، به‌ویژه آگوست دیهل و والریا پاکنِر، اجراهایی خام و طبیعی دارند؛ شیوهٔ کارگردانی مالیک که اجازهٔ بداهه‌گویی و زیستن در لحظه را به بازیگران می‌دهد، به این طبیعت بکر اجراها کمک کرده است. تصویربرداری و موسیقی تصویری: قاب‌ها و مناظری که از تپه‌ها، مزارع و کوهستان‌های آلپ نشان داده می‌شود خیره‌کننده‌اند. فیلم با لنزهای واید و فرمت آنامورفیک، وسعت مناظر را کشیده‌تر و آسمان را نزدیک‌تر می‌کند و این حس را می‌آفرینَد که روستا در جهانی بیرون از زمان قرار گرفته است. صدای آب و پرندگان و نور طبیعی بخش عمده‌ای از تجربهٔ سینمایی را می‌سازد؛ دیدن فیلم بیش از تماشا، حسی از درونی‌شدن طبیعت است. تم‌ها و معنا: «یک زندگی پنهان» کارنامهٔ ملال‌آور از تقابل طبیعت و فیض، ایمان و فساد، و فضیلت فردی در برابر هم‌افزایی جمعیتی را ارائه می‌دهد. داستان فرانز نه بر سیاست‌ورزیِ تشکیلاتی که بر وجدان دینی و مسئولیت اخلاقی فرد در برابر شر تمرکز دارد: آیا باید کاری را انجام داد که می‌دانیم درست است، حتی اگر نتیجه‌اش تنها رنج خود و خانواده باشد؟ فیلم همچنین شکست نهادهای مذهبی و هم‌آوایی جمع را در پذیرش ظلم نشان می‌دهد و این مضامین بی‌ارتباط با مناسبات معاصر نیستند. نکات ضعف: اصلی‌ترین نقد به فیلم مدت‌زمان آن است؛ نزدیک به سه ساعت که به‌دلیل شکل روایت گاهی طاقت‌فرسا به‌نظر می‌رسد و در برخی سکانس‌های پایانی تکرار احساس می‌شود. برای بعضی بینندگان سرعت کند و تأملیِ فیلم، و فقدان دیالوگ‌های پرتعداد، می‌تواند باعث خسته‌شدن شود. این فیلم برای همه مخاطبان نیست؛ کسانی که با زبان بصری و ریتم تأخیری مالیک همدل نیستند، احتمالاً آن را دشوار یا ملال‌آور خواهند یافت. جمع‌بندی: «یک زندگی پنهان» اثری باشکوه، تأمل‌برانگیز و روحانی است—یک سفر معنوی که شاید نزدیک‌ترین کار مالیک به «درخت زندگی» در پرداخت مضامین روحانی و اخلاقی باشد. اگرچه می‌توانست یک ساعت کوتاه‌تر و چابک‌تر باشد، اما برای دوستداران جدی سینما و مخاطبانی که با زبان سینماییِ مالیک همراه می‌شوند، تجربه‌ای عمیق و پاداش‌دهنده است. این فیلم صدایی آرام اما راسخ برای دفاع از وجدان فردی و نیایش به‌قیمتِ رنج را می‌سازد و تماشاگر را به تأمل دربارهٔ ایمان، فداکاری و معنای زندگی دعوت می‌کند.