فیلم The Lifeguard 2013

یک بزرگسال موفق اما دل‌مرده به خانه بازمی‌گردد تا تجدید قوا کند، اما برای لحظاتی فراموش می‌کند که دیگر نوجوان نیست. لی، گزارشگری ۲۹ ساله و موفق در نیویورک (کریستن بل)، دچار فرسودگی شغلی می‌شود و برای رهایی از این وضعیت به زادگاهش در کنتیکت بازمی‌گردد و دوباره به شغل قدیمیِ نجات‌غریق در استخر محلی بازمی‌گردد. او با دوستان قدیمی دیدار می‌کند و رابطه‌هایی جدید با...

یک بزرگسال موفق اما دل‌مرده به خانه بازمی‌گردد تا تجدید قوا کند، اما برای لحظاتی فراموش می‌کند که دیگر نوجوان نیست. لی، گزارشگری ۲۹ ساله و موفق در نیویورک (کریستن بل)، دچار فرسودگی شغلی می‌شود و برای رهایی از این وضعیت به زادگاهش در کنتیکت بازمی‌گردد و دوباره به شغل قدیمیِ نجات‌غریق در استخر محلی بازمی‌گردد. او با دوستان قدیمی دیدار می‌کند و رابطه‌هایی جدید با نوجوانانی که به‌طور مکرر به استخر می‌آیند برقرار می‌سازد؛ ترکیبی که اگر بزرگسال حکم عقل را رها کند، نتیجه‌اش مطلوب نخواهد بود. «The Lifeguard» (۲۰۱۳) درامی واقع‌گرایانه از لایه‌های زندگی روزمره است که عناصری از «Lifeguard» (۱۹۷۶) و «Summer of ’42» (۱۹۷۱) را با جلوه‌هایی از «Snow Angels» (۲۰۰۷) در هم می‌آمیزد. شروع فیلم با فضای مستقل و نماهای دوربین دستی در ابتدا برایم کم‌جذاب بود، اما داستان به‌تدریج مرا جذب کرد و فیلم در نهایت به‌صورت خوشایندی غافلگیرکننده و تا حدودی همچون یک جواهر پنهان ظاهر شد. لی به دنبال بازپس‌گیری آن شادی بی‌پیرایه نوجوانی به زادگاه بازمی‌گردد، در حالی که همین نوجوان‌ها خودشان می‌خواهند از شهری یکنواخت فرار کنند و «زندگی واقعی» را تجربه کنند. اما وقتی بزرگ می‌شوی، دیگر هرگز نمی‌توانی به‌طور کامل نوجوان شوی؛ آن دوره برای همیشه گذشته است. همه‌چیز بوی واقعی زندگی می‌دهد: خوبی‌ها، نادانی‌ها و زشتی‌ها. پرسش‌هایی درباره خرد و حفظ مرزها، مسئولیت و اخلاق به‌خوبی مطرح و بررسی می‌شوند. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۸ دقیقه است و فیلم‌برداری آن در درهٔ سِویکلی، پنسیلوانیا، در شمال‌غرب پیتسبرگ انجام شده است. امتیاز: A-