فیلم Hector and the Search for Happiness 2014

«زندگی‌ات (رویایت) را دنبال کن؛ نگذار او تو را از پا درآورد.» فیلمی با تولیدی چندملیتی است و داستانش هم در یک مکان نمی‌ماند؛ در قاره‌ها و نقاط مختلف سفر می‌کند. انگار تلاقیِ «The Secret Life of Walter Mitty» با «The Ultimate Gift» است؛ موضوعی الهام‌بخش که توسط کارگردان «Serendipity» ساخته شده و اولین فیلم او پس از پنج سال محسوب می‌شود. از نگاه من این...

«زندگی‌ات (رویایت) را دنبال کن؛ نگذار او تو را از پا درآورد.» فیلمی با تولیدی چندملیتی است و داستانش هم در یک مکان نمی‌ماند؛ در قاره‌ها و نقاط مختلف سفر می‌کند. انگار تلاقیِ «The Secret Life of Walter Mitty» با «The Ultimate Gift» است؛ موضوعی الهام‌بخش که توسط کارگردان «Serendipity» ساخته شده و اولین فیلم او پس از پنج سال محسوب می‌شود. از نگاه من این اثر بهترین کارنامهٔ اوست. فیلم دربارهٔ حالات گوناگون انسانی و به‌ویژه جست‌‌وجوی خوشبختی است، همان‌طور که از عنوان پیداست. من که عاشق فیلم‌ام، هر روز فیلم‌های عالی نمی‌بینم؛ پیداکردن چنین آثاری آسان نیست و گاهی باید سراغ چند فیلم بروی تا یکی واقعا تو را جذب کند. در تماشای اخیرم آثار زیادی را دوست داشتم، اما هیچ‌کدام تا وقتی این فیلم را ندیدم جزوِ موردعلاقه‌ام قرار نگرفتند. مدت‌هاست که چنین هیجانی نسبت به فیلمی نداشته‌ام. تا حدی منتقدان، مانع موفقیت تجاری فیلم شدند؛ این فیلم شاید برای منتقدان مناسب نباشد، اما برای خانواده‌ها (به‌جز کودکان) و به‌ویژه میانسالان انتخاب خوبی است. برای کودکان فهمیدن فیلم زود است و در فیلم صحنه‌ای با برهنگی وجود دارد، اما صحنهٔ جنسی نیست. سالمندان هم می‌توانند از تماشایش لذت ببرند، هرچند شاید به اندازهٔ «The Bucket List» برایشان الهام‌بخش نباشد. «آیا بچه‌ای دارید، دکتر؟ من و همسرم، تنها حسرت‌مان همین بود. نتوانستیم. اما می‌دانی؟ تلاش‌کردن برای آن بسیار خوشایند بود.» در فیلم‌های غربی معمولا خودیافتنِ معنوی با سفر به هند پیوند خورده است؛ نمونه‌هایی مثل «The Darjeeling Limited» یا «Eat Pray Love». این فیلم از آن کلیشه عبور می‌کند و به لوکیشن‌های متنوع‌تری می‌رود. شخصیت اصلی، هکتور، در مأموریتی برای یافتن خوشبختی از طریق خودشناسی به سراغ مردمان و فرهنگ‌های مختلف می‌رود، مخاطراتی را پشت سر می‌گذارد و حتی با گذشتهٔ خود مواجه می‌شود تا ذهنش را روشن کند. هکتور عاشقِ کتاب‌های کمیک تن‌تن است و گاهی خود را مثل تن‌تن تصور می‌کند و سگش را مثل اسنوئی؛ هرچند فیلم به‌طور صریح این موضوع را تأیید نمی‌کند. ماجراجویی‌هایش دقیقا یادآور داستان‌های تن‌تن است. به نظر می‌رسد تأثیراتی از کودکی روی خلق‌وخوی او گذاشته شده؛ در صحنهٔ آغازین سگش را از دست می‌دهد که نمادی از «خوشبختی» اوست و «ناآرامی» (احتمالا معشوقهٔ دنیای واقعی‌اش) از آن زمان دنبال‌کننده‌اش می‌شود. این‌ها تفسیرهای من از بخش‌های توضیح‌نیافته و پیام‌های پنهان فیلم است. باید اعتراف کنم که بعضی ایده‌ها از فیلم‌های دیگر وام گرفته شده‌اند؛ شاید به اندازهٔ «The Secret Life of Walter Mitty» پرزرق‌وبرق نباشد، اما ضرب‌آهنگ و ویژگی‌های خاص خودش را دارد: خنده، دیوانگی، احساسات، رومنس و ماجراجویی. من همهٔ فیلم‌های سیمون پگ را ندیده‌ام، اما نقش او در این فیلم وجهی متفاوت و تازه دارد که هرگز پیش از این ندیده بودم؛ برای من حضورش در این فیلم ماندگار است. منتظر کمدی‌های معمول او بودم، اما با فیلمی انگیزشی و تأثیرگذار روبه‌رو شدم. اگر با دقت روایت را دنبال کنید، عملاً گذر از استان‌ها و مکان‌هایی را که در فیلم نشان داده می‌شود، حس خواهید کرد. از دید من یکی از ده فیلم برتر سال ۲۰۱۴ است. شدیداً توصیه می‌کنم — حتما ببینید. ۹/۱۰