فیلم Intruders 2011

چهرهٔ تهی، قلبی بزرگ؟ دو کودک، یکی در اسپانیا و دیگری در انگلستان، دچار بازدیدهای ترسناکی از سوی همان شیاطینی می‌شوند که قصد تسخیرشان را دارند. تنها پیوند معقول بین آن‌ها این است که هر دو در حال نوشتن داستانی هستند... Intruders تولیدی مشترک اسپانیایی/انگلیسی است؛ فیلمی که روی کاغذ ایده‌های بزرگ و جسورانه‌ای دارد، اما متأسفانه در پرده به‌زحمت پیش می‌رود و تلاش می‌کند بیش از...

چهرهٔ تهی، قلبی بزرگ؟ دو کودک، یکی در اسپانیا و دیگری در انگلستان، دچار بازدیدهای ترسناکی از سوی همان شیاطینی می‌شوند که قصد تسخیرشان را دارند. تنها پیوند معقول بین آن‌ها این است که هر دو در حال نوشتن داستانی هستند... Intruders تولیدی مشترک اسپانیایی/انگلیسی است؛ فیلمی که روی کاغذ ایده‌های بزرگ و جسورانه‌ای دارد، اما متأسفانه در پرده به‌زحمت پیش می‌رود و تلاش می‌کند بیش از توانش را در خود جای دهد. برایم تعجب‌آور نبود وقتی در سایت‌های مورد علاقهٔ طرفداران وحشت دیدم که Intruders آن‌ها را هم ناامید کرده است: به‌ندرت ترسناک است، در بخش میانی به‌شدت افت می‌کند، پایان‌بندی ضعیف است و در نهایت تنها در مرزِ ژانر «وحشت» حرکت می‌کند. نبود شوک‌ها و تعلیقِ رایج در فیلم‌های وحشتِ خالص باید در چارچوب انتظارات ژانری دیده شود؛ این فیلم بیش‌تر یک درام خانوادگی است که عناصر فانتزی و ترسناک در حاشیهٔ قاب حضور دارند. این موضوع البته به کسی مثل من که تحت‌تأثیر خلاصهٔ داستان و تبلیغات فیلم قرار گرفته بود، کمکی نمی‌کند؛ اما اگر بتوان از شیطان بی‌چهره‌ای که گه‌گاه ظاهر می‌شود و وعدهٔ چیز دیگری می‌دهد عبور کرد، فیلمی بزرگسالانه و صادقانه در پسِ آن می‌تپد. کلیو اون نقش پدر درگیرِ ماجرا را بازی می‌کند و مانند فیلم «ترست» دوباره نشان می‌دهد که با چنین متریالی می‌تواند بازی‌ای پُرعمق و احساسی ارائه دهد. در کنار او، اِلا پورنِل جوان در نقش دخترش نمایش بسیار خوبی دارد و از نظر فنی نیز—به‌ویژه با موسیقی درخشان روکه بانوس—نکات فراوانی برای لذت بردن هست. اما با وجود تأمل‌برانگیز بودن فیلم و اعتبار سازندگانش، بعید است شهرت آن به‌سرعت بهبود یابد. ۶.۵/۱۰